La nascita
“Never underestimate the importance of the beginning. Of anything. The beginning has the seeds of everything else to come”. – Carolyn Coman
Die dag was wit soos ‘n klip ptarmigan
wit soos die Alpiene son teen die wind
wat oop vlerk waai oor bergvlaktes heen
terwyl elke beuk, berk en seder saam resoneer.
Waar die Paneveggio-bos boomrye staan
het ‘n rooi takbok luidkeels gebulk
en marmotfluite geherrie.
Vreemd tog hoe binne-in ‘n dennebol al
dié korpus van kordofone hartklop
hoe ‘n oomblik lank die gang van die dag kan stop
as ‘n naaldhoutkegel haar skubbe aanraak,
die saad ontglip en windswael
deur
die lug…
Meteens was daar ‘n ongestuime plons en plas
van forelle visblink duskant rondblaar en riet,
uit die kloof het ‘n arend opgegaan
en sonhoogte gedraai wyl die takbok
durend roep en bome hul tak tot
dennegeur skud, ‘n gif van vreugde
dat dit wat klein, groots is.
Ja, grootser nog as ‘n spar se Stradivari-uiteinde
is die sade se swaelvlug terug na die aarde
na die humusbeddings vir ontvangs
want reeds in die saad rus die belofte:
die aanvangsnote van die simfonie.
© Theresa Postma, 2025