Seisoen
Vir Martie Johanna Marais (1887–1958)
Op Sans Souci waar môrelig veld wen,
kom ’n vrou stram tussen beddings geloop
met hande wat die roosdoring goed ken,
maar liefdevol bly in haar eie hoop.
Die dahlias het vlammend oopgebloei
met kleure uit die goedaardige grond;
sy’t die dubbelblomme met sorg laat groei,
vol troetelwoorde uit haar sagte mond.
En vieruurtjies, waarmee sy later praat,
hou wag tot en met haar laaste kort sug
met geur wat soos herinnering eers laat
’n mistieke spoor los in die aandlug.
Hier leef haar liefde voort in elke blom:
’n tuin waar dood en verlies nooit inkom.
© Johann Lodewyk Marais, 2026