Foto 27: deurslot Louwhuis
https://photos.app.goo.gl/yMJaFhYqpg1ETy678
NPvWL
die tyd het die slot
tot vergeet toe
laat vergaan
maar nou danksy hul
wat geestesgoedere
en erfenis verstaan
is die deur
na die agterplaas
weer oop
sou jy tog net eenmaal
in die skemerlug
op die stoep
van die digterhuis weer kon sit
sal jy weet
jou woorde is soos saad
deur winde ver gewaai
jou laaste woorde
word opnuut gehoor:
– dat die beiteltjie klink
en grense verskuif
– dat die liefde steeds
soos skadu’s bly
– dat die herfs se dae
blywend heilig is
– dat die winter
‘n geheime wasdom is
wat die lewe dien
– dat wingerd en wyn
nie die laaste sê het nie
– dat die digter
dit wat aards is
met koel gedagtes skink
wat heuning
uit die blomsap laat kom
– dat die mens sal aanhou soek
sonder om ooit seker te weet
jy’t weggegaan
maar jou woorde sal
vir geslagte staan
© taki du plessis, 2026