Marc Tritsmans
Hoe ik het wil zeggen
Niet zoals een uitbarstende vulkaan
die met oorverdovend gedonder en
gekraak zwarte rook en puin naar
buiten braakt waarna gloeiende
lava slechts vernieling achterlaat.
Niet opnieuw dus die verpletterende
verwoording van de werkelijkheid.
Zoveel liever dit amper hoorbare
bijna onzichtbare na een flauwe bocht
in het pad: een zich tussen rotsen en
struiken omzichtig een weg naar omlaag
zoekend bergbeekje. Terwijl ochtendzon
zich door nevel aarzelt. Hoogstens
wat ragfijn geklater. Deze helderheid.
(Uit: toen ik dacht dat het al voorbij was, Pelckmans, Kalmthout België, 2026)
***
Hoe ek dit wil sê
Nie soos ’n uitbarstende vulkaan nie
wat met oorverdowende gedonder
en gekraak swart rook en puin na
buite braak waarna gloeiende
lawa slegs vernietiging agterlaat.
Nooit weer dié verpletterende
verwoording van die werklikheid.
Soveel eerder, skaars hoorbaar en
byna onsigbaar ná ’n klein draai
in die voetpad, ’n bergstroompie wat
tussen rots en struik versigtig rigting
soek na onder. Terwyl oggendson
deur die newel aarsel. Hoogstens
’n ragfyn geklater. Hierdie helderheid.
(Vertaal deur Daniel Hugo)
Puik vertaling.