Andries de Beer kan soms verstrooid wees, maar taal en digkuns fokus sy aandag. Sy eerste gedig verskyn in sy laerskool se koerant. Op hoërskool lees Nelson Mandela een van sy gedigte en nooi hom vir ontbyt. Van daar af loop die pad van poësie saam met punk, politiek en performance. Steeds in die hoërskool, organiseer hy ’n rockfees waar Saron Gas (nou Seether) en Beeskraal op die verhoog verskyn. Later help hy die ondergrondse Afrikaanse kunste aan die gons hou deur sy deel te doen by Postbox en JJ Creative. Liriek en lawaai blyk sy voorland te wees, en by Oppikoppi kry hy sy eie verhoog – waar ballet, hiphop, opera en die wenners van Battle of the Bands saam ‘n tuiste kry. In Pretoria gee hy geboorte aan die Dowe Digters en lei interkulturele musiek-en-poësie-aande onder die banier Ziyawa, it is happening in Mamelodi, Melville en Centurion. In Eersterus word Afrikaaps ’n ruimte vir insluiting, en in Bronkhorstspruit bring hy lewe na die kroegvloere van Die Sinkshack met gedigte en musiek. Railways Café in Irene, Centurion word sy stamkafee, waar hy nie net kunstenaars vlerke gee nie, maar ook die eienaars blootstel aan die moontlikheid van poësie en musiek.
Hy’s ’n kernlid van Die Oopmondbende wat landswyd op feeste en in teaters optree met ‘n mengsel van bekgeveg, liriek en klank. By Digsange bring hy hulde aan die Afrikaanse kunslied saam met legendes soos Mimi Coertse. Sy stem was ook te hoor by die Mamelodi Poetry Festival, en die Sitstories-projek in Wellington dra ook sy handtekening.
Sy debuutbundel, Aalmoes vir die bootman, bring die stemme van randfigure tot lewe in poësie, ritueel en veldnotas. Daarna stig hy die band Rafel, waar sy verse in musiek verander – en Die Kaalkopwaarheid toonset sy gedig “Klara Majola“.
Hy skryf soms as Die Markies van Karrebas of Abjater Ronkedoor, en op die verhoog is hy Andries van Pretoria. Met ’n DPhil in Toerismebestuur fokus hy as dosent by CPUT op storievertelling, identiteit en gemeenskapsontwikkeling. Andries is ook ’n gekwalifiseerde gids wat al toeriste per vragmotor deur Suider-Afrika geneem het.
twak
ek staan nie jou dampkring nie
volg jou ook nie op sosiale media nie
jou swartgallige opinies oor sport politiek en geloof
laat my nie koud nie
nie ek of my gesin dra CK1 of Issey Miyake nie
in my garage staan ‘n Ford en nie Fortunar of Maserati nie
ek speel nie gholf nie ry nie fiets nie
en het geen geweer of jagtrofee nie
daar‘s nie strandhuis of familieplaas nie
my vrou besit geen yoga pants nie
sy verf nie gereeld haar naels nie
my kinders gaan nie Sondagskool of Kinderkrans toe nie
noem nie almal oom of tannie nie
en wanneer die son sak in Durbanville
glo ek nie altyd my eie twak nie
aalmoes vir die bootman
vir Ollie Viljoen
die bootman sal ‘n deuntjie vra
om vir jou en jou trekklavier
na ‘n anderkant te dra
jy sal saggies begin speel
‘n ou wysie, dalk een wat hy ken
hy sal saamneurie
en sy voet ritmies klap
terwyl die tempo vinniger word
sal die golwe bedaar
die water sal word
soos dit nou binne ons is
heimwee-kil en tranerig stil
aan die anderkant sal hy nog ‘n wysie bedel
een wat kan draai en ‘n storie vertel
maar jou voete
sal reeds wild en wakker
op die nuwe oewer vastrap
met die terugkeer sal hy weer begin neurie
en hunker na kitare en snare
maar die vuur en die vlam sal ontbreek
en hy sal swyg
© Andries de Beer