Annette Snyckers

Annette Snyckers

Annette Snyckers is in Bloemfontein gebore en het vanaf haar elfde jaar in Pretoria grootgeword waar sy aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool matrikuleer en kunsklasse neem by die bekende kunstenaar Walter Battiss. Sy behaal haar BA-graad aan die Universiteit van Pretoria met hoofvakke Frans en Engels. Later studeer sy deur Unisa se Departement van Visuele Kuns en bring drie maande deur by die Cité Internationale des Arts in Parys, Frankryk. Sy gee taalonderrig by verskeie hoërskole en doen steeds vertaalwerk. Sy woon sedert 1997 in Kaapstad.

Haar liefde vir tale en vir die visuele kuns is diep verbonde aan mekaar en derhalwe verdeel sy haar tyd tussen skilder en die skryf van gedigte in beide Engels en Afrikaans.

Vanaf 2010 begin sy op aandrang van Finuala Dowling, die Engelse digter, gedigte in literêre tydskrifte publiseer. Haar gedigte is in verskeie versamelings opgeneem.

Haar debuutbundel Remnants Restante Reste (Modjaji Books 2018) bevat gedigte in drie tale – Afrikaans, Engels en Duits.

Haar inspirasie vir beide haar kuns en haar skryfwerk kom hoofsaaklik uit die natuur en haar visuele belewenisse en herinneringe.

 

Vloed  

 

Ek sit alleen

bokant die blinkbruin rivier

in die mik van ’n wilger

tussen lentegroen takke –

sestien –

my hele wese oopgesluit

vir die lome hitte,

sonbesiestilte,

sonspatsels

op die water.

 

Dit voel of vingers aan my raak,

vingers op klavierklawers,

eers sag, dan dringend  –

Beethoven se Für Elise

spoel

uit my pa se klein transistor-radio,

oorstroom

die hele dorre plaas.

 

*

 

Ver van die rumoer  

 

Laat middae

as die son laag buk,

wanneer koedoes fyntrap uit die rante,

stadig oor die grasveld aankom water toe,

tarentale begin vroetel

vir slaapplek in die oewerbome,

sit ons stil en wag

vir die dag om te gaan lê,

luister ons hoe paddas hul minnesange

met aand se aankoms aanstem,

hoe krieke die stilte sekuur in repies saag.

Ons kyk hoe sterre aanknip,

hoe vuurvlieë bo die gladde waterspieël

hulle seine tweevoudig kaats.

 

Laataand dryf die maan in die rivier.

 

*

 

Rusplek  

 

Soos uitgeknipte karton, ry op ry,

skuif die berge by die motorvenster verby,

pers-blou, grysblou,

tot die bleekste blou van lug –

ons reis deur ʼn land beroof van reën

waar populiere op plase

goud en amber fladder

en palmbome leun in die wind

lankmoedig wuif hulle swart skadu’s

oor eensame wit huise.

Die stofpad seil soos ʼn slang

deur laagtes en oor riwwe van die voetheuwels –

vêr voor trek ʼn motor ʼn sleepsel stof

deur die namiddaghitte.

 

Vier ure vanaf die stad

laat my gemoed die rommel agter

om tevrede te neurie

in die bepeinsing van niks besonders nie

en hoe ek vannag sal slaap op ʼn plek

waar sterre silwer lig spat

oor ʼn swart fluweelnag

 

en waar die kerkklok

elke kwartier slaan –

elke kwartier van my lewe

wat oorbly.

 

© Annette Snyckers / 2020

Bookmark and Share
  •