Ons trek by ʼn nuwe woonstel in. Ons vriende Tertius en Philanie bring pizza en sjampoe. Eet tussen bokse en boeke. Die borrels gaan vinnig kop toe. Philanie deel my liefde vir Leonard Cohen se musiek. Hulle is pas terug uit Italië, waar hulle Cohen se vertoning in Venesië bygewoon het. Sommer op ʼn stadsplein, waar Cohen hier bo staan. Tertius wys foto’s op sy rekenaar en ʼn video wat hy by die konsert geneem het. Cohen sing “Famous Blue Raincoat” op die skerm.
Ek wens Cohen wil hier ook ʼn draai kom gooi. My broer Nick was by sy konsert in Melbourne. Ek wens ek was ryk. Dan kon ek ook iewers heen vlieg vir ʼn konsert.
Ek dink ek gaan by die Kanadese regering aansoek doen om asiel: “Help my ouens. Ek wil ʼn Leonard Cohen-konsert bywoon voor hy doodgaan. Maar hy wil nie Afrika toe kom nie. My menseregte word daardeur geskend. Asseblief ouens, gee my asiel. Ek sal in Montreal kom woon, waar ek by die kafee kan verbystap waar hy sy croissants eet. Ek sal my hoed vir hom lig en hom nooit vir ʼn handtekening pla nie. Ek belowe.”