Philip de Vos. So is die lewe

 

Met my nuwe jaar se boks-uitpakkery kom ek skielik op ’n bladsy met KWATRYNE bo-aan geskrywe en ek kan glad nie eens onthou dat ek al ooit my hand aan so-iets gewaag het nie, maar daar staan dit swart op wit: 29/11/1997.

 

 

Presies 30 jaar gelede het ek vir die eerste keer versies begin skryf. Voor dié tyd het ek nie eens geweet dat ek kan nie totdat Leon Rousseau my gevra het (nadat ek ’n manuskrip aan hom voorgelê het) of ek al ooit daaraan gedink het om kinderversies te skryf. Waarom hy my gevra het, weet ek tot vandag toe nie, maar daardie aand het ek my eerste versie: Wat is die verskil tussen katte en muise geskryf, en daarna kon ek nie ophou nie.

Ek was nog destyds onderwyser en Deon Knobel en sy lewensmaat Roy Allan was die eerstes om ooit my skryfsels te hoor. Goed soos:

 

Warrelwind,

kom warrel my

oor die veld

en oor die vlei.

as jy moeg word –

sit my neer,

maar

doen môremiddag weer.

 

Konsternasie,

hoenderpiep!

Die see lê blou

en vreeslik diep.

die diep blou see

moet ek môre oor,

maar die kaart daarvoor

het ek klaar verloor.

 

Dié versies het vergete in ’n laai gelê totdat my eerste boek uiteindelik in 1984 gepubliseer is.

Maar Deon en Roy was bewus van die groot plesier wat ligte versies vir my gegee het en op my verjaarsdag in 1979, kry ek Ronnie Belcher se kwatryne So is die die lewe vir een pond sewe present met die volgende inskrywing voorin:

Aan Philip,

Met beste wense vir ’n

vrolike veertig.

Liefde

Roy, Deon, Thereschen en Peter

 

En agter in die boek kry ek in potlood gemerk ’n paar van dié kwatryne wat my destyds plesier gegee het:

 

bl 5

Kaapstad se moffies

eet tjoklits en toffies

maar Woodstock se manne

drink swaarweer uit kanne

 

bl 19

My meisie stoot pampoen

ja my meisie stoot pampoen

dit kom van staan en afloer

wat getroude vrouens doen

 

bl 26

Die natkant van die see

ja die natkant van die see

my voete bly hier agter

maar my hart loop met jou mee

 

bl 32

Anderkant die berg

ja anderkant die berg

ons vorder deur genade

maar die klim raak nou te erg

 

bl 45

Die rooihaarflerrie

met ’n kop van kerrie

vir almal sê sy

I love you very

 

bl 57

Die donker hoek

die stywe broek

laatloop snags

is sonde soek

 

bl 62

Bietjies-bietjies druk

ja bietjies bietjies druk

oom Gattie het vanoggend

’n sikspens ingesluk

 

bl 63

Druppels op die dak

die son het gesak

onder die kombers

lê die spoor van ’n slak

 

Op 29/11/1997 het Ronnie Belcher my dus seker geïnspireer, want daar sien ek toe ’n paar van my eie ongepubliseerde pogings wat ek na die deurlees na ’n ander boks verskuif het om hopelik weer eendag te ontdek:

 

Die berg lê toe met mis

ja die berg lê toe met mis

netnou gaan die engeltjies

die wêreld papnat pis

 

Hier is my stoute Nefie

ja pas tog op vir Willempie

want hy’t sy kennis opgedoen

deur menige Blou fillempie

 

Die blou-verbleikte jeans

sit stewig ommie knop

maar dit word al hoe groter

en nou’s dit tyd vir stop

 

Tant Sannie is so lywig

haar bloemers wil nie pas

nou loop sy waggel-waggel

weens haar agterstewe-las

 

O grote Herodotus

dis naar as mens eers groot is

en op jou lááste dag moet hoor

dat onse Here dood is

 

Die kousie om die nek

sit oppie regte plek

en dis gemaak vir lepellê

want anders gaan jy vrek

 

Ek wis mos daar is fout

want dis digter as ’n woud

en skrik my byna disnis

vir die hare op haar boud

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •