Blogfokus
| Voëls in die skemering
Voëlgeklepper in die skemer oor buigende riet, en soos vlae wit sneeu uit die ruimte, die hemel, daal hulle neer, daal soos ‘n droom.
En die dag doem aan oor bulte, verrysend uit rooi van sterwende lig, en die wind ween sag in die riet, ween sy slaperige lied van die sterwende dag en die nag.
En skemerig-wit in die duister sit die voëls soos bannelinge eensaam na die weegeroep van die wind en luister.
– CM van der Heever
|
‘n Inleiding tot voëlvang (want geen voël sit met ‘n bek vol tande nie)
Sluip tydens skemer tot tussen die riet neem ‘n wit teepot en ‘n toebroodjie want jy sal dalk moet wag.
Eers moet jy die wind verkul: lok hom met ‘n suurlemoen en ‘n suikerklont tot binne-in jou teepot druk jou vinger vinnig in die tuit en sit die deksel op praat sag met jou gevangene vra hom mooi om sy geneul te stop en wag.
Wanneer hulle kom moet jy die wind deur die tuit opsuig en dadelik begin sing hulle sal soos vlokkies op jou neersak en hartseer luister. Gryp hulle, gou! dis amper nag
– Bibi Slippers |
Jou unieke aanslag sorg vir `n wonderlik speelse en dromerige gedig.Goeie klankspel ook.Die spreker in C.M. se gedig neem net waar.Die spreker in joune neem self deel aan die gedig en gee direk opdrag aan die leser om mee te doen.Die leser word self die digter.Coool!