Ek het ‘n week of wat gelede geblog oor Carlos Drummond de Andrade, daardie reus van die twintigste-eeuse Brasiliaanse digkuns. Ek wens regtig ek kon hom in die oorspronklike Portugees lees, maar omdat dit waarskynlik nooit gaan gebeur nie, is ek aangewese, benewens heelwat vertalings in Engels, op die handjievol van sy verse wat Uys Krige in Afrikaans vertaal het.
Baie van die Engelse vertalings van Andrade se gedigte wat ek kon opspoor val egter nie vir my heeltemal soepel op die oor nie; ‘n mens bly te bewus van die feit dat jy ‘n vertaling lees. Ek voel dikwels dieselfde by die lees van Engelse vertalings van Breyten Breytenbach se gedigte. Ek het altyd aangeneem dit is omdat ek die Afrikaanse oorspronklikes te goed ken, maar in Andrade se geval ken ek geen Portugees nie en tog bevredig die vertalings my nie op dieselfde wyse waarop regtig goeie vertalings van Milosz, Szymborska en Neruda, onder andere, my wel bevredig nie.
Daar is natuurliki uitsonderings. Die vertaling hier onder deur Len Sousa, ‘n jong digter en vertaler, kom beslis vir my nader aan ‘n bevredigende leeservaring as baie ander:
Seven-sided Poem – Carlos Drummond de Andrade
When I was born, a crooked angel,
the kind who live in shadows,
said: Go, Carlos! Be gauche in life.
The houses spy the men
chasing after women.
Perhaps if the afternoon were blue
there wouldn’t be so many desires.
The tram passes by full of legs:
white black yellow legs.
Why so many legs, God, my heart asks.
But my eyes
never ask a thing.
The man behind the moustache
is serious, simple, and strong.
Almost never talks.
Has a few, close friends,
that man behind the glasses and the moustache.
Lord, why did you abandon me
if you knew I wasn’t God?
if you knew I was weak.
World world vast globe
if my name were Job
it would be a rhyme, not a solution.
World world vast globe
vaster still is my heart.
I ought not tell you,
but this moon
but this cognac
gives us heartache like the devil.