Plekgedig 49: Willem Krog. Naskrif vir Jozi

Naskrif vir Jozi

 

Die nadors van goud kolokwint in jou lewer

jou moer tot ’n allemintige doolhof geskag

roer die moeras van jou maagvelle

suigelinge aan die tepel van jou verdorde soog.

 

Die asemnood van jou longe fluit

onhoorbaar hoog maar drup

suurwater inkontinent

ongemerk in die drinkwater krip.

 

Langs die diefwering van jou ribbekas

sprei woonbuurtes in rye kneukels

van verwaarloosde wanhoop wat wegsug

in die rioolpoele van ’n vingernaelfyt.

 

In die laatnag verdonker

jou bedsere in onbegaanbare sones

van etter wat trosse rotte roep

om nagmaal van jou nekrose te hou.

 

Maar elke oggend forseer jou are oop

as dagloners suurstof na jou vergrote hart dra

en die monoksied hulle heen en weer, heen en weer

deur die osmose van jou sirkulasie skiet.

 

Agter my elektriese grag en kasteelmuur

vertel ek vir my gesin 

die lewe van ’n sprokie

onder granaatbome op grasvlaktes langs koel spruite.

 

 

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Plekgedig 49: Willem Krog. Naskrif vir Jozi”

  1. marie bredenkamp :

    Dis hom daai, Jozi met die verstopte are en arithmia van die hart…en klonte goud wat sy longe kwets…. en ironies “vertel ek vir my gesin die lewe van ‘n sprokie..”

  •