Pablo Neruda. Vertaal in Afrikaans deur De Waal Venter.
Ode aan ʼn horlosie in die nag
In die nag, in jou hand het my horlosie
gegloei soos ʼn vuurvlieg. Ek het dit
hoor tik:
soos ʼn droë fluistering
het dit opgestyg
uit jou onsigbare hand.
Toe kom jou hand
terug na my
donker bors
om my slaap en sy ritme raak te vat.
Die horlosie
het aangehou saag aan die tyd
met sy klein sagie.
Soos in ʼn bos
val
stukkies hout
druppeltjies, stukke
takke of neste,
sonder om die stilte te versteur,
sonder om die koel donkerte te beëindig, en so
het die horlosie die tyd aanhou saag
uit jou onsigbare hand,
tyd, tyd
en minute
het geval soos blare
vesels
van gebroke tyd,
klein swart veertjies.
Soos in die bos
het ons wortels geruik,
water laat êrens
ʼn vet druppel val
soos ʼn nat druiwekorrel.
ʼn Klein meultjie
het die nag gemaal,
die donkerte het gefluister
terwyl dit uit jou hand geval het
en die aarde gevul.
Stof,
aarde, afstand
in die nag
het my horlosie
gemaal en gemaal
uit jou hand.
Ek het
my arm
onder jou onsigbare nek gesit, onder die warm gewig,
en in my hand
het die tyd geval,
die nag,
klein geluidjies
van hout en die bos,
van verdeelde nag,
van stukkies donkerte,
van water wat val en val:
dan
daal slaap neer
uit die horlosie en uit
jou slapende hande,
dit het geval soos die donker water van die bosse,
van die horlosie
na jou liggaam,
van jou af na nasies, donker water,
tyd wat val
en stroom
binne ons.
En so was dit daardie nag,
donkerte en ruimte, aarde en tyd,
iets wat stroom en val
en verbygaan.
En dit is hoe al die nagte oor die aarde skuif,
en net ʼn vae
swart reuk agterlaat,
ʼn blaar val,
ʼn druppel
op die aarde
demp sy klank,
die bos slaap, die waters, die velde,
die klokke,
die oë.
Ek hoor jou en jy haal asem, my geliefde,
ons slaap.
(Pablo Neruda. Oda a un reloj en la noche
En la noche, en tu mano brilló como luciérnaga mi reloj.)