Breyten Breytenbach. 5-uur

5-uur

(vir Gisela Ullyatt, en met Daniël Hugo se helder resensie van haar bundel in gedagte)

 

dag breek niewers hier

objekte tot heuwels en wolke

en ook in intieme skemer

selfs woorde kry omvang en gewig

                         geleidelik

                         onopsigtelik

en as jy nie kyk nie

skielik is die nag iets van die verlede

en sterf jou sinne aan helderheid

elk met ‘n skarrel-skaduwee soos wat

iewers kon gewees het

 

jy vergeet om te lewe

 

oor die see word vure aangesteek

en alles vervaag en niks hou stand

hier hou water op

hier begin land

hier vlieg voëls

daar was spore verdonker in die sand

 

die bewussyn word weer in pyn ‘n gegewe :

die besef dat jy lewe

nog ‘n wyle

nog ‘n wyle

voor jy binnedonker vergeet

 

 

© Breyeten Breytenbach 2020

 

 

 

 

Bookmark and Share

4 Kommentare op “Breyten Breytenbach. 5-uur”

  1. Marlise :

    ‘die besef dat jy lewe’ – wat ‘n mooi gedig! Ook baie spesiaal vir Gisela. Ons het altyd woorde om mee te vlieg…

  2. Gisela Ullyatt :

    Vir Breyten, roshi van die digkuns, met dankbaarheid.

    Die duiwe
    koer in Zen-grepe
    die stilte, ‘n doolhof
    van helderheid
    Buddham saranam gacchami
    Dhamman saranam gacchami
    Sangham saranam gacchami

    Zafu:swart pampoen
    roshi van die kopgrot
    eet nie koue pampoen nie
    selfs nie met suiker of
    Ouma se kaneel nie

    Soos die ounag grys raak
    buig die sterre wit
    buig ek soos dun bamboes

    in my bors klop:
    Shantih Shantih Shantih

    Gisela Ullyatt 25/02/2020,Oos-Londen.

  3. Breyten Breytenbach :

    Saranatayam, Gisela… En “Boji so-wa-ka…”

  4. Waldemar Gouws :

    Dis asof jy jou skoene hier wil uittrek en weer begin lees.

  •