N.P. van Wyk Louw 50. Louis Esterhuizen

 

 

 

 

Twee herbesoeke, ʼn ander eeu

 

  1. Germanicus

 

Generaal, o generaal –

 

nou’s nié die tyd vir hinkepink nie,

nie die plek om jou ore met praatjies te stut

daar tussen die tente waar konkoksiestories

in die potte prut nie.

 

Nou is sterftyd. O deurlugtige, die vaandels

en trompetgeskal in aantog oor die vlaktes

is jou nié ter wille nie, die rooksinjale

oor jou stede van geen vreugdevuur –

 

dis eie vestings wat brand. O generaal,

nou is nié die tyd vir skuinskyk nie,

want in hierdie uur

sterf ons: aan hierdie

nou

en hier.

 

 

  1. Raka-ka-ka

 

Die hekke lê oop, die hoekpale omgestoot.

 

Niemand kom na buite of gaan binnetoe –

in iedere skuilte smul die eens gevreesde

nou as vertroueling aan

elke kouseltjie wat in die rondte

gestuur word.

 

Kyk, die hekke lê oop, die grensdrade slap.

 

Ongediertes loop vry in toegegroeide strate

en wonder waar almal heen is: stig brand,

breek af, niemand kom na buite

of gaan na binne. In elke tuiste word

vrees opgedis

 

asof dit gekook tot troos is, want wanneer hoop

 

bloot soos ʼn liggaam lê, koud en stil in die gras,

en die huis word met ʼn harder gebrul

en ʼn nuwe woede

gevul

 

moet skrik, hongerte en dors soos brood

in stilte gebreek word waar

iedereen

 

op sy eie is. Alleen. Met geen hek

om ooit weer dig

te maak.

 

© Louis Esterhuizen, 2020

 

Bookmark and Share

2 Kommentare op “N.P. van Wyk Louw 50. Louis Esterhuizen”

  1. FRANCO COLIN :

    Louis!!! Meesterlik: VWL en (o.a) die kroonvirus??

  2. Waldemar Gouws :

    Dankie Louis. Germanicus se laaste Louw-woorde klink nou éérs dubbelsinnig: “En dalk gaan niks verlore.”

    Die bokantse persoon, terloops, se naam herinner my aan die Kaapse Fisant se vorige ornitologiese benaming, nl. “Francolinus capensis.”

  •