Willem M. Roggeman. Melancholisch als Willem Bilderdijk

 

Melancholisch als Willem Bilderdijk

 

Waarom had je toch zo veel vijanden?

Omdat je beter schreef en ook veel meer

dan wat al die anderen konden verzinnen.

Je rookte opium om hen te kunnen vergeten

 

en dat is je uiteindelijk toch ook nog gelukt

want niemand van hen heeft nu een naam.

Rustig bouwde je aan windstille gedichten,

jij die levenslang in de nacht hebt gewoond.

 

Elke morgen kraaide je van donker plezier

om het zachte zwijgen van de eerste regen.

Geduldig wette je het mes van de grondwet

en stak het dan zoals een advocaat zou doen

 

tot aan het heft in de aarde en zo ontdekte

je het tiendelig stelsel met al je vingers.

En terwijl je naderhand aan je pijp lurkte

schreef je gauw honderdtachtig versregels

 

waarin de romantiek vernieuwend doorbrak.

Dan keek je door het raam naar de Grote Kerk,

je zag de schim van Frans Hals voorbijstappen

en je voelde Haarlem rillen onder de zeewind.

 

  © Willem M. Roggeman, 2020

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*

  •