Willem M. Roggeman. Palimpsest

 

Palimpsest

 

Hij spreekt met doorgestreepte woorden.

Hij schept ander leven uit een sterfputje.

De grenzen van de nacht knipt hij weg.

Zo merkt hij hoe de nieuwe dag wijkt,

verbluft, verwonderd en onachtzaam

voor de uren die overal heen rennen.

 

Dan valt ergens een lijk uit een kast.

Bleek geworden levert de ambtenaar

gul zijn niets verklarend commentaar.

Zijn gezicht is een open boek,

een gesloten systeem, een valkuil

voor een zeventigjarige minister,

tuk op tegenstellingen, kauwend

op zijn binnensmonds gemompel

want van spreken is voortaan

geen sprake meer.

 

Met één pennentrek schrapt hij dit alles

waardoor het de schijn aanneemt

van iets anders.

 

© Willem M. Roggeman, 2020

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*

  •