Gerard Scharn. vrede voor de komende avondschemeringen

 

vrede voor de komende avondschemeringen

 

we waren jong bij het krieken van de dageraad

het kraaien van de haan werd niet gehoord

onze lichamen koper en brons toen de zon

in het zenit stond en er geen schaduw viel

 

de aarde draaide om ons heen gedreven door

de wil atlas te laten dansen naar ons pijpen

het bleek een hersenschim een schaduwbeeld

dat langzaam groeide tot het ons verduisterde

 

nu bij valavond overdenken wij trouw en ontrouw

het breken van beloftes en de dingen die wij deden

de nachten die wij samen sliepen de kinderen die

wij kregen en het huis zijn uitgegaan

 

wij roken nu een vredespijp waar het vuurtje gloeit

van ons geweten aangestoken met de laatste vonken

van wat aan passie bleef tussen twee oude mensen

aleer wij deze in alle rust aan maarten geven

 

© Gerard Scharn, 2021

 

Bookmark and Share

Comments are closed.