Bester Meyer. en ruimtes word geopen met behulp van wind

 

en ruimtes word geopen met behulp van die wind

 

Net ʼn oomblik. Nooit meer as ʼn oomblik nie. Miskien kan ons nie meer as ʼn oomblik op ʼn slag verduur nie. Ek onthou. Ek sal probeer verder gaan. Hierdie vreeslike ruimte om ons skep die stilte waaraan ek jou, soms, mag erken en deur jou erken mag word.

                                                                                             André P Brink

 

 

by die oerrotse het ek jou gesien soos jy is

toe ons naakte lywe

in die aanskyn van alleenheid

ʼn kuur kon vind

vir my verharde slawehart

 

waar ek ten spyte van alles wat

wit en bruin en amber en goud is

jou diepste kon absorbeer

en ons onsself kon reinig

in die rotspoeletjies van tyd

 

om deur die tog te Karoo

gebrandmerk te word

met ʼn Afrika-son

wat ons verskroei het

– soms jou Europese lyf

stukkend gebrand het –

totdat daar niks anders was

as om te oorleef

op die wete van mekaar se lywe nie

die dors te les uit mekaar se sappe nie

 

hoe ek jou skugter kug moes beluister

in die grot van ons-amper-verkluiming

en die hond – man se beste vriend –

het saam met die aasvoëls

kos vir ons opgepik

langs ons vuurtjie kom neersit

totdat ons selfs hom – stomme dier –

moes offer om vir oulaas aan’t lewe kon bly

 

 

maar soos die reis só die lewe

niks meer niks minder

niks inniger

as die liefde nie

 

en om as die son een môre oor die einders breek

en jy niks meer oor het om te verloor nie

en niks meer oor het om te vind nie

die Kaap – wat in ons drome gewag het –

tegemoet te strompel

die slaweklok opnuut helder te hoor beier

te sien hoe haar Europese wit lyf

nou vlinder in beskaafde somersrok

én my hart te voel losbreek

as oomblik in die wind

 

© Bester Meyer, 2021

 

(en ruimtes word geopen met behulp van die wind uit Pablo Neruda se Sonnet XXIV soos vertaal deur De Waal Venter: Vandag is boordensvol. Naledi. 2019.)

 

Bookmark and Share

2 Kommentare op “Bester Meyer. en ruimtes word geopen met behulp van wind”

  1. helize van vuuren :

    Grootse grot- en vuur-gedig – vir almal wat “niks meer oor het om te verloor (…) of te vind”. Laat dink aan Louw se “Groot ode”. Hier net soveel meer toeganklik, en vir vandag. En bowendien ook aan Opperman – sy “Bontekoe” waar hul die jong seun se lyf wil eet, soos hier die hond, en “Cabo de Boa Esperanza” na sy KOMAS – strompelend een oggend weer “die Kaap” en die slaweklok se beiering.
    Groots. Lieflik. Als insigself-opnemend en verteer, met daarby die liefde, en die klein vuurtjie van Marais se Boesman-alleenmeisie.

  2. Bester Meyer :

    Dankie vir die mooi en handige kommentaar, Helize.