Johann Lodewyk Marais. Daphne en Apollo

 

Daphne en Apollo

 

’n Pyl vanaf Platberg het hom getref

en langs die Wilgerivier het ’n nimf

met lang, blonde hare hom meegevoer;

waar die wind die klere teen haar vaswaai

en sy in die lowerruigte versmelt

tot blare, takke en gewortel staan

in die aarde waar hy ’n boom omhels.

 

© Johann Lodewyk Marais, 2022

 

Bookmark and Share

9 Kommentare op “Johann Lodewyk Marais. Daphne en Apollo”

  1. Waldemar Gouws :

    ‘n Treffende verdigting en verplasing van Ovidius se weergawe van die mite. Van die tweede pyl, die andersoortige een wat vir Daphne getref het, wis Apollo tog nie. Opperman, met sy 1947-aanpassing van hierdie mite verdraai die storie drasties ter wille van sy keuse om dit te gebruik om sy siening van ‘n moeilike liefdesverhouding poëties in te klee.

  2. Paul Schawoliwitsch :

    Gee ons asseblief die Opperman-gedig hier?

  3. Waldemar Gouws :

    Werda, Paul. Kiëf of Moskou?

  4. D.J. Opperman: Daphne en Apollo

    Die jong Apollo het skaars weggespring
    en in die bos haar dun-groen rok geraak
    toe elkeen tot ‘n stroewe boom verwring
    met takke na mekaar, verstar en naak.

    So sal hul ewig na mekaar verlang
    sonder verwesenliking, want die mens
    word gou in harde vorms vasgevang
    en strak in bas en bloeisel afgegrens.

    Maar eindelik, gestriem deur reen en wind,
    raak hulle met die grense ook versoen
    en weet wanneer ‘n blaar of bloeisel val,
    groei die geskeide harte saam, verbind
    deur herfs en lente, deur ‘n diep seisoen
    wat roer in harmonie met die heelal.

    (uit: Heilige beeste, 1945)

  5. Waldemar Gouws :

    Gaaf van jou, Daniel. Ook dankie vir die korrekte publikasiedatum van die bundel.

  6. Paul Schawoliwitsch :

    Van die walle van die Neva: St.Petersburg, Mnr. Gouws

  7. Waldemar Gouws :

    Johann Lodewyk Marais se Daphne het uit eie keuse (kontekstueel gebonde) getransformeer. Nou wonder ek hoe is dit met die vrye vers gesteld op die wal van die Newa, saam met die gelouterde muses, onder die arrogantste duim van vandag se groot fascis? Is daar dalk ‘n rebelse renoster? Kan Daphne se pa die duiwel frusteer en stuit?

  8. Anton Döckel :

    Mag ek vra wat Platberg en die Wilgerivier by Harrismith, se rol in die gesig is?

  9. Anton Döckel :

    Die woord moes wees gedig en nie gesig nie. Ek maak maar staat op die halwe woord.