Marieta McGrath. mistig

 

mistig

 

dit word winter

 

tafelberg trek die duvet oor haar kop

woel haar dieper die wolkerigheid in

 

maar hier waar jy langs my lê

seil jy uit ons kokon

op twee sagte geitjiepote

benader jy my skalks

leun oor my en

plant hulle weerskante van

my lyf

 

reg bo my

jou ruisende oë

jou hare ‘n waterval

jou borste soos

swaar druppels

 

mag ek jou rivier wees

 

©Marieta McGrath, 2022

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*