Hart sonder hawe
Uys Krige praat van die hart
sonder hawe en soggens
voor sonsopkoms al
kyk ek uit oor die puerto:
‘n skip uit ‘n verre land
volgens die rooi en blou vlag
uit Chili of die VSA dalk.
In Santiago de Chili wag
ek laatnag op haar,
ontmoet by die Serrano-gletser
(blou, omdat die ys digter skyn
as gewone ys en die spektrum
van sonlig totaal absorbeer,
behalwe vir die blouste kleur).
Sy – soos die Monte Balmaceda –
het nie verdwyn nie. Iewers, iewers dink sy
ook terug aan ‘n ontmoeting met my
met rinkelende ysblokkies in ‘n whisky
wat die hart verwarm op ‘n koue reis
langs ‘n gletser waterpas met die see.
© Joan Hambidge
Netjies, nostalgies