My heilige Sondags
Op hierdie oomblik vloei heilige riviere
deur talle plekke, sleur stuwalle mee,
gryp in by onheilige praktyke
van selfsugtige kanale, serwitute.
Onbewus dat leeglê ook die opstand dien,
was, te oordeel na lukraak uitbarstings, myne …
Die wêreld, deuraar van die “Reinstes”,
het my rivier nie nodig geag nie
soos dit in onbruik droog deur my plaas
se versinkte draaifonteine kronkel, weg
na waar hy laer af, oplaas moontlik ‘n stroom
kan word, kabbelend eggo’s uit die gladde
wande weerskant kan losmaak en ek
met hom kan praat. Ná ‘n wolkbreuk
het uit Perdepoort hoër in die winterveld
‘n kommando opgeruk waaraan Kukkuk se hoogte
‘n waterval kon besorg, maar tot ‘n knik bedaar
onder ‘n gebed geprewel vir die klein bokkies
wat in hul baldadigheid mekaar
van die krom soetdoringstamme stamp en galla
meebring deurdat hulle op die toppunt van hul drif
die lewe kon verlaat.
“Kleintyd al het ek vermoed jy, Sondags, groei later aan
tot ‘n volwaardige rivier, maar jou versteurde sand
kon my verbeelding aanwakker sodat jy in my oë
veel meer geword het as die mooi gesigte
van geil boorde in hemelse valleie. Jy is gereinig
tot die droesem van klipplaat, gorra en klein kuile.
Jou weinig erg aan sentrifugale voorspoed
het die gevoel gegee jy berg iewers die geheime
van Bybelse lewende water, ver van
besoedeling en brak.
“Van meet af kom jou naam my eindeloos fassineer,
roep dit die bowe-aardse op soos die geboortestal
met os en esel wat op ‘n Sondag nie mag werk nie.
Het die naam gekom uit die gewete van ‘n oewerboer
in wie se leibeurt hy nie sy lande kon benat nie
en die Sabbat moes onteer. Die blaam gerieflik
op die rivier wou pak? Of – vir my aanneemliker –
kom dit van die Woord oor waters waar rus is
en waar die waters self moet rus.”
Ek het ander bolope opgesoek,
in Valleie van Verlatenheid gedwaal
en uiteindelik gesit met ‘n duisend indrukke
waarvan die naam onuitwisbaar is
en my steeds laat wonder: Gebore
buite die skeppingsorde het heiligheid
hom nogtans aangekleef; nie aangeplak nie,
maar uit die lewe self gekom om te bly
in wind en reën en helder son oordags.
© Pirow Bekker, 2024