WIE LUI DIE KLOKKIE BY DIE DEUR?
Wie lui die klokkie by die deur,
die nagryp lê nog wit!
Als reg, my skat. Die seun het net
die melk daar neergesit.
Wie lui die klokkie by die deur?
Ek loop al, kind; gerus.
Dit was ʼn kêrel en hy vra
ons buurman wie ons is.
Wie lui die klokkie by die deur?
Sit, ek staan klaar gereed.
Pos het gekom, maar daardie brief
waarop ons wag, ontbreek.
Wie lui die klokkie by die deur?
Ek loer gou deur die ruit.
Die huisbaas het kom sê ons moet
aanstaande maand hier uit.
Wie lui die klokkie by die deur?
Kyk, buite bloei die vlier.
Pak, liefste, asseblief ons tas
en huil nie; hulle’s hier.
***
WER LÄUTET DRAUSSEN AN DER TÜR?
Wer läutet draußen an der Tür,
kaum daß es sich erhellt?
Ich geh schon, Schatz. Der Bub hat nur
die Semmeln hingestellt.
Wer läutet draußen an der Tür?
Bleib nur; ich geh, mein Kind.
Es war ein Mann, der fragte an
beim Nachbarn, wer wir sind.
Wer läutet draußen an der Tür?
Laß ruhig die Wanne voll.
Die Post war da; der Brief ist nicht
dabei, der kommen soll.
Wer läutet draußen an der Tür?
Leg du die Betten aus.
Der Hausbesorger war’s; wir solln
am Ersten aus dem Haus.
Wer läutet draußen an der Tür?
Die Fuchsien blühn so nah.
Pack, Liebste, mir mein Waschzeug ein
und wein nicht; sie sind da.
Vertaal deur Robert Schall
___________________________
Oor Theodor Kramer:
https://en.wikipedia.org/wiki/Theodor_Kramer
Oor die gedig (’n bespreking in Duits):
’n Video van ʼn uitvoering van die getoonsette gedig:
____________________________________________________________________________________________________________
DIS MIDDERNAG
Wat laat my skielik wakker skrik?
Die lug is goor en dik;
dis middernag, onsigbaar sit
iets op my nek en druk.
Waar is die mens wat nog vannag
my vir ʼn dop wil skiet?
Ek trommel hard, ek trommel sag
die swart mars na die niet.
Die maan hang koud daarbo asof
gevalle uit die tyd;
die struike staan en ritsel dof
in louter eensaamheid.
Waar is die mens wat my vannag
ʼn lêplek langs haar bied?
Ek trommel hard, ek trommel sag
die swart mars na die niet.
Wêreld, wat jy van my verlang,
is op! In sweet gebaai,
soek ek na slaap, en ek is bang
en maak vir my lawaai.
Wie hoor, behalwe ek, vannag
die stem van die gereg?
Met trommelslae hart en sag
sien ek die swart mars weg.
***
ZUR HALBEN NACHT
Was bin ich plötzlich aufgewacht.
Die Luft ist schal und dick;
unsichtbar sitzt zur halben Nacht
ein Druck mir im Genick.
Ist niemand da, der trinken will
mit mir vorm Nahn des Lichts?
Ich trommle laut, ich trommle still
den schwarzen Marsch ins Nichts.
Der Mond steht kalt am Himmel, wie
gefallen aus der Zeit;
die Sträucher seufzen hohl wie nie
vor lauter Einsamkeit.
Ist niemand da, der schlafen will
mit mir vorm Nahn des Lichts?
Ich trommle laut, ich trommle still
den schwarzen Marsch ins Nichts.
Erschöpft hat sich, was du verlangst
von mir, o Welt; ich härm
im Schlaf mich sehr und ich hab Angst
und mach, allein, mir Lärm.
Ist niemand da, der mithörn will
die Stimme des Gerichts?
Ich trommle laut, ich trommle still
den schwarzen Marsch ins Nichts.
Vertaal deur Robert Schall
___________________________
Oor die gedig (’n bespreking in Duits):
https://www.planetlyrik.de/milo-dor-zu-theodor-kramers-gedicht-zur-halben-nacht/2016/04/
Terug na Honderd van die bestes: Vertalings van ’n keur uit 20ste-eeuse Duitse gedigte
