DIT IS
Een imitatie van het voorjaar.
Een zwerm vogels fladdert op.
Er ligt een zware wolk op het meer
weerspiegeld, zij glijdt naar de oever,
verdwijnt dan weer in de lucht, maakt
plaats voor een dobberende lege fles.
Een steen zucht diep op de bodem.
Telkens men een gevoelige snaar raakt
blijft de tijd minuten lang voort trillen.
Dit zijn schilfers van de verbeelding,
wart als holle voetstappen in de nacht.
Iemand hoort de dag zwaar ademhalen.
De bomen schateren het uit op het plein.
En het wordt weer eens later dan je dacht.
De avond valt reeds. Je proeft het.
© Willem M. Roggeman