Desembergedig
Parys
sy swart oë
wikkel heen en weer
rus daarin bedroë
die kleinkragtige man
uit sy kortbroek bars
knopknieë en bolkuite
jaareind-skoolvakansie
die see op Vermont
by Jan
die jongeling groet Jorie
in die bo-kamer
wys sy haar kuns
by die kombuistafel
proe jy sy jêllie gestol
uit die seewater se wier
soms por honger jou na skryf
sê hy want eens in Parys
dol hy strate na kos vir sy lyf
daar in die café drie smulpape
agter ‘n venster maal hul kake
op en af soos een tesame
© Krige Visser