Posts Tagged ‘Nacht und Nebel. CIA. Martelen.’

Chris Coolsma. Bericht over de onderwereld.

Thursday, June 24th, 2010

Lezer, misschien kan je hier vandaag beter niet aan beginnen. Het onderwerp is gruwelijk. Liever schreef ik tong in kies over mooie, leuke, grappige, pakkende poëzie. Over schoonheid. Over geluk. Nu kan het niet anders, Ik moet het over het kwaad hebben. De laatste Wisselkaart van Alfred Schaffer duwde me over de streep, het moet nu gebeuren.

Terwijl onze aandacht wordt afgeleid door de voetbalkermis, de olieramp en onze eigen nogal belachelijke politieke crisis, las ik dit in de krant:

NEW YORK – Artsen in dienst van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA hebben tijdens de regering van president George W. Bush medische experimenten op gevangenen uitgevoerd. De experimenten moesten bijdragen aan de verbetering van omstreden verhoormethodes als ‘waterboarding’ en het onthouden van slaap.

De artsen moesten er met hun onderzoeken voor zorgen dat bij de ondervragingen binnen de door de regering-Bush gestelde grenzen werd geopereerd. Dat staat in een maandag vrijgegeven rapport van de mensenrechtenorganisatie Physicians for Human Rights (PHR).
Bij de CIA-verhoormethode waterboarding (gesimuleerde verdrinkingsdood) moesten medici volgens The New York Times onder meer optekenen hoe lang die methode werd toegepast, hoe lang de ondervragers een gedetineerde onder water hielden en hoe de verdachte op de behandeling reageerde.

Nu wisten we dit eigenlijk al, want al eerder kwam een rapport van het Internationale Rode Kruis naar buiten:

Rotterdam, 7 april 2009 (NRC). Medisch personeel is nauw betrokken geweest bij de martelingen van veertien belangrijke buitenlandse terreurverdachten door de Amerikaanse inlichtingendienst CIA.
Dit stelt het Internationale Rode Kruis (ICRC) in een vertrouwelijk rapport, dat gisteren op de website van de New York Review of Books is geplaatst door Mark Danner. Deze Amerikaanse onderzoeksjournalist onthulde vorige maand al delen van hetzelfde rapport. Daaruit bleek dat de CIA in geheime kampen verhoortechnieken toepaste die neerkomen op martelen.

Uit gesprekken met de mannen blijkt dat er artsen of psychologen in de kampen waren. Zij behandelden hen niet alleen na hun verhoren, maar controleerden ook tijdens de verhoren hun fysieke toestand. Medisch personeel zou aanwijzingen hebben gegeven over het staken, aanpassen, dan wel voortzetten van de verhoren.
Zo vertelde Al-Qaeda-kopstuk Khalid Sheikh Mohammed dat bij het ‘waterboarden’, een techniek waarbij een verdrinkingsdood wordt gesimuleerd, een apparaatje op zijn vinger werd geplaatst. Waarschijnlijk was dit een pulse-oxymeter, een medisch instrument waarmee de hoeveelheid zuurstof in het bloed kan worden bepaald. De martelingen zouden op aanwijzing van de artsen verscheidene malen zijn gestaakt.
Walid bin Attash hing wekenlang in de boeien aan een plafond, waarbij hij met een voet maar net de grond raakte. Een persoon mat elke dag zijn been op, klaarblijkelijk om het te controleren op zwellingen. Op een gegeven moment zou deze persoon hebben geadviseerd Bin Attash te laten zitten, waarbij zijn handen nog steeds boven hem geboeid bleven.

Waar doet me dit aan denken? In april 1985 bezochten wij het ‘Nacht und Nebel’ kamp Natzweiler in de lieflijke Vogezen. In een late sneeuwstorm zwoegden we over de wrede helling van een berg langs de restanten van zwarte barakken. Een wandeling door een schuldig landschap, eindigend in een museum waar ik foto’s zag, die mijn beeld van de mens opnieuw grondig hebben veranderd. Over dit kamp schreef een ooggetuige:

“Natürlich erlangte Natzweiler traurige Berühmtheit durch die mehr oder weniger summarischen Hinrichtungen, die sogenannten medizinischen Experimente, seine Gaskammer und die Folterungen. Was uns aber am stärksten im Gedächtnis bleibt, ist diese langsame und unaufhaltsame Ausrottung durch den körperlichen Verfall, der von den Anhängern Hitlers gewollt war, grausam dosiert, und der im Geist dieser Herren zum moralischen Verfall und zum Tod führen sollte. Das entsprach auch durchaus den Plänen von Kramer, dem unseligen Lagerkommandanten”.

‘Vanzelfsprekend verwierf Natzweiler trieste beroemdheid door de min of meer terloopse terechtstellingen, de zogenaamde medische experimenten, de gaskamer en de folteringen. Wat bij ons echter het meest in de herinnering blijft, is dit geleidelijk en zonder ophouden uitroeien door lichamelijk verval, gewenst door de aanhangers van Hitler, gruwelijk gedoseerd, die in de geest van deze heren tot moreel verval en de dood moest leiden. Dat kwam ook steeds naar voren uit de plannen van Kramer, de onzalige kampcommandant’.(Uit de getuigenis van Dr. Bogaerts, gevangene van het ‘Nacht und Nebel’ kamp Natzweiler, in de lieflijke Vogezen).
http://www.struthof.fr/de/zeugenberichte/zeugenberichte-zumbr-kl-natzweiler/doktor-bogaerts/

Daar moest ik aan denken. Is er verschil?, dacht ik. Dus heb ik Primo Levi’s verslag van zijn ervaringen in de kampen (‘Is dit een mens?) weer gelezen. De overeenkomst is duidelijk. In beide gevallen zijn de rechten van de mens schaamteloos en harteloos vertrapt. In beide gevallen zijn mensen gemarteld met een ideologisch-nationalistische rechtvaardiging. Het verschil onthutst nog veel meer. De martelingen in Guantanamo Bay en in geheime CIA-kampen vonden plaats door mensen uit het land dat ons bevrijd heeft van het kwaad van het Naziregime. Bij die martelingen waren artsen en psychologen aanwezig, opgeleid in het land dat zich altijd aan ons opdringt als het beste land op aarde. Als het land van de vrijheid. Door onze vrienden, met wie we samenwerken voor iets dat we wereldvrede noemen.

Het grootste kwaad doet zich aan ons voor in een ethische en politieke vermomming. Het verleidt ons tot aanvaarding door ons te verzekeren dat het handelt in ons belang en met het goede als schild. Er is geen twijfel over mogelijk dat Natzweiler de hel zelf was en het onthutsende is, dat deze martelkamers ook de hel zelf zijn, en opnieuw vlakbij ons.

Is dit een mens?

In het NN Lager zaagden artsen lichamen
van gevangenen in stukken, zij
bewaarden ledematen in badkuipen vol formaline.

Zij stonden langs de rand van een zwembad
gevuld met ijskoud water en verrichtten
metingen aan doodvriezende gevangen in pilotenkleren

om te testen wat een mens kan verdragen
aan ijzige kou als men medicijnen
toedient, als men zijn kleding in dikte varieert.

De foto’s hangen in de oude barakken.
Ze zijn genoegzaam bekend. De kampbewaarders lachen
en de artsen kijken trots en autoritair in de lens.

Dat was in de Nazitijd, mythische hoogtijdagen
van het kwaad, dat was in de tijd dat onder-
en bovenmensen wetenschappelijk werden geregistreerd.

Van die tijd waren wij bevrijd door jongens
uit het land van de vrije mens, helden die ons
uit die hel verlosten door zelf de hel te trotseren.

Zij behandelden een gevangen vijand menselijk,
zij achtten marteling een misdaad,
zij waren diep geraakt door het kwaad van de kampen.

In NN CIA kampen zijn artsen aanwezig
bij het aan de armen ophangen van gevangenen
om te controleren of ze niet sterven door het martelen

en ze staan bij het schijnverdrinken van gevangenen
om te testen wat een mens kan verdragen aan verdrinkingsangst
als men zoutoplossingen toevoegt aan het toegediende water.

Walid bin Attash hing wekenlang
in de boeien aan een plafond, waarbij hij
met een voet maar net de grond raakte
‘.

Walid bin Attash hing wekenlang
in de boeien aan een plafond, waarbij hij
met een voet maar net de grond raakte.

Walid bin Attash hing wekenlang
in de boeien aan een plafond, waarbij hij
met een voet maar net de grond raakte.

Een persoon mat elke dag zijn been op‘,
Een persoon mat elke dag zijn been op,
Een persoon mat elke dag zijn been op,

klaarblijkelijk om het te controleren op zwellingen.
Op een gegeven moment zou deze persoon
hebben geadviseerd Bin Attash te laten zitten,

waarbij zijn handen nog steeds boven hem geboeid bleven‘.
waarbij zijn handen nog steeds boven hem geboeid bleven.
waarbij zijn handen nog steeds boven hem geboeid bleven.

Zijn er nog jongens om ons te bevrijden uit deze tijd,
nu artsen uit het land van de vrije mens
het verblijf van hun vijanden in de hel helpen verlengen?

Nu artsen het martelen begeleiden met hun wetenschap
verblind door wraak meewerken aan ontmenselijking
in hun eigen geheime ontmenselijkingskampen?

Epiloog

Vandaag begreep ik opeens, dat de titel ‘Is dit een mens’ van het boek van Primo Levi twee betekenissen heeft. Ik dacht altijd, dat Levi met deze vraag doelt op de gevangenen, de slachtoffers, omdat het Nazisysteem gekenmerkt werd door doelbewuste ontmenselijking – zie het citaat van Dr Bogaerts over Natzweiler. Maar de vraag slaat ook op de Nazi’s, op de daders, die zich aan ons voordoen als beesten, die amoreel en immoreel zijn geworden en niet meer in staat zijn om dat in te zien. Vanaf vandaag slaat deze vraag op ook die artsen, opgeleid aan topuniversiteiten in het land van de vrijheid. En op hun politieke leiders, die zich beroepen op een religie. Huiveringwekkend.

  •