DANIEL HUGO
Veertien reëls vir ‘n wettelose land
“Wat help dit om die misdade hier te noem
as die oortreders net so doof is vir die taal
as vir die verdoemde moraal?”
Die toestand van hierdie verwoeste land
inspireer my lankal nie meer
tot verse van verset nie. Die era
van Breekware vir die Rewolusie
is vir goed verby – daai vurige dae
toe almal met ‘n gebalde vuis
wou skryf. Maar nou het die vuis
‘n muis gebaar. Op my rekenaar
kielie ek deesdae gediggies uit
oor die lente, die liefde, die Lethe
in ‘n taal wat binnekort vergete
sal wees. Ek lawe my verslae ego
met dáárdie klanke van Afrikaans
wat nog net in die binne-oor bly eggo.
[© Daniel Hugo. Voorlesing by die US Kollokwium in die SASOL Kunsmuseum, Stellenbosch, op 17 September 2010]