Van vandag af is Gerrit Komrij se nuutste publikasie, Mijn poëziekalender, in Nederland en Vlaandere beskikbaar. Dié kalender, wat deur die Uitgeverij Van Gennep uitgegee word, bevat nie net ‘n gedig vir elke dag van die jaar nie, maar ook ‘n stukkie kommentaar in die tipiese Komrij-styl: synde polemies, didakties, outobiografies of tong-in-die-kies.
Volgens die berig wat hieroor by De Contrabas verskyn het, word ook Afrikaanse pleknaamgedigte betrek: “Aan bod komen de belangrijkste debuten van de afgelopen jaren, gedichten van vergeten dichters, typische kalendergedichten voor speciale dagen en gelegenheden, reeksen gedichten over Portugal en de kleur blauw, Zuid-Afrikaanse gedichten over ‘plekname’, gedichten over honden, katten en vlooien, gedichten uit de Turing Nationale Gedichten Wedstrijd en niet in de laatste plaats gedichten van Komrij zelf.”
Vir jou leesplesier volg een van Komrij se gedigte hieronder. (Dié gedig sal op 27 September 2012 gelees kan word.)
De herfst of de poëtische trukendoos
De herfst is spinrag, stofnest, avondmist.
Een aangevreten boomblad dwarrelt laag
En landt op een vermolmde kerkhofkist.
Ook in het lijkenhuis hoor je geknaag.
Skeletten zitten daar, met hoge kraag,
Op eikels kauwend en op paddestoelen,
Om daarna traag, al hebben ze geen maag,
Hun herfstdiner met herfstwijn weg te spoelen.
O, herfst is hondenweer en onweersvlaag.
De dichter ziet weer ál de componenten
Uit zijn gehate rekwisietenkast
– Melancholie en wateroverlast –
En hij probeert, moed vattend, nog vandaag
Tussen de roest te dromen van de lente.
© Gerrit Komrij (Uit: Mijn poëziekalender, 2011: Uitgeverij Van Gennep)