De tuinhanden van onze moeder laten haar eigen teugels vieren, maar houden de onze strak
De tuin is onvergeeflijk gemanipuleerd
De geschramde handen van mijn moeder slaan
Galmend mijn jongste zusje
Omdat ze geitenkaas heeft gestolen
Van een halfdove kaarsenmaker
Die de eindjes aan elkaar moet knopen.
Wanneer mijn moeder op een vermoedelijke
Merrie zit troost ik mijn zusje
Ze laat het toe
Na de haarwassing en de pannenkoeken
Betreden we de stinkende tuin.
Tussen de lavendel vinden we een actieheld
Die door een spin is ingepakt
We bevrijden de held van de draden
Mijn zusje weet hoe hij heet
Ze wilde vroeger zijn gave.
We plukken enkele bloemen
En fietsen met het boeket naar de kaarsenmaker
Mijn zusje biedt haar verontschuldigingen aan
De kaarsenmaker snauwt: ‘Toon liever je tieten, gans!’
Ze wil het doen maar ik hou haar tegen.
Terug in de tuin vinden we onverbaasd
Een tweede actieheld tussen de lavendel
Op zijn voorhoofd blinkt een schild
Ik raap de tweede held op
Mijn zusje kent zijn naam noch zijn gave.
Het schild wordt een kever
Die onceremonieus wegvliegt
En uren later het paard van onze moeder belaagt
De vermoedelijke merrie steigert
Maar onze moeder flirt in de kantine
Met een man die houdt van haar schrammen.
© Delphine Lecompte, 2012