die hengel komposisie kompetisie
digters sit dig bymekaar in die nag
(gedig aan gedig gebokkom
sodat die gesigte onsigbaar is)
en lyne word laat sak in die donker
(soos uit die hand verloopte glimlagte)
elk met ‘n eie geheime aas aan die hoek:
hier die soek-soek van ‘n wurm daar
‘n brokkie brood lankal op die water gewerp
of ‘n vulsel maaiers gebry in deeg
(“gras is ons lewens en vertering knaag sag”)
‘n bokblêrtjie, ‘n verpulpte hart, ‘n gulp, fetusblommetjies,
dooie vlieë, pruimsels, engelpluim, die dons
van drome, selfs die verfrommelde vuis
van ‘n jeugmanifes of die swart skelet
van self of van ander se vers
tot aan die graat kaal gepeusel
(“die mossie is mos morsdood verlief op die aandgaal”)
en ‘n reël of twee uit die engelaar
se handlyding geknoop
om soos verleidelike verlange te lyk
af en toe is daar ‘n geknibbel in die diepte
word die waters geroer
span ‘n snaar tot breekpunt maar
die gebroke ritme kom dryf
‘n aartjie speeksel van die drenkeling
in die donker geletterde boek
(“genoeg niks om jou aan op te hang
sit nie in iedereen se broek nie”)
en meestal is die vangs ‘n plastieksak
vol water of ‘n skoen
sonder soen of sool
triomfantlik uit die niet gepluk
en voorgehou as synde die oorblyfsel
van die muse se onderbewuste dans
maar soms gebeur dit tog
dat ‘n glinsterende lewendige vis
bloederig glad soos ‘n tong vol insigte
uit die nikswees breek
om stom vrae uit die leegte gebaar
op die kaai te kom lê en gaap
daardie blink ontdekkersdrol ingekatrol
uit die onvoorspelbaarheid van waak
en die vrugwaters van die oopvouspieël
sal gespeld word aan die reisende
grafsteen van been
die wenner is die een eenparig
uitgeroep tot maagd:
en waar anders kom die maan
se vishoring vandaan?
© Breyten Breytenbach, 2013
Hou baie hiervan!