Menu
Versindaba
  • Nuwe Bundels
    • Digbundels (2024)
    • Digbundels (2023)
    • Digbundels (2022)
    • Digbundels (2021)
    • Digbundels (2020)
    • Digbundels (2019)
    • Digbundels (2018)
    • Digbundels (2017)
    • Digbundels (2016)
    • Digbundels (2015)
    • Digbundels (2014)
    • Digbundels (2013)
    • Digbundels (2012)
    • Digbundels (2011 & 2010)
  • Resensies
    • Resensies
    • Resensente
  • Gedigte
    • Gedigte (A-L)
    • Gedigte (M-Z)
    • Kompetisies
    • Vertalings
      • 100 Duitse bestes uit die 20ste eeu
  • Digters
    • Digters
    • Onderhoude
    • Stemgrepe
  • Skryfhulp
  • Borge
  • Oor Versindaba
    • Kontak
Versindaba
8 December 20136 December 2013

Willem Roggeman. Twee gedigte (Tijdsbesef; Lichaamstaal)

Tijdsbesef

 

Het gevoel dat de tijd pas nu begint,

 

dat vroeger alles tegelijkertijd gebeurde

in een nu dat eindeloos werd uitgerekt

terwijl het nu ons nu voortdurend ontglipt.

 

Aandacht, tragische heren van de kunst,

vertraag toch dit sidderende mensenleven,

zo kort en pijnlijk, met daarna de dood

waaraan nooit meer een einde zal komen.

 

Vreemd groen vreet aan dit slapend huis,

met zijn bewoners uit de loog geborsteld

als ouderwets gezeefd licht op een gletsjer

of als het rood dat roest op het grijze lint

 

van de autoweg die het dorp even aandeed.

In de kerk klept een eenzame klok stil voor

het slachtoffer van deze vrede voorstelling.

 

Dan zet de tijd zich aarzelend in beweging.

 

*

 

Lichaamstaal

 

                                    voor Louise

 

 

Ik teken een stoel

en je gaat erop zitten.

 

Ik noem de naam van de zon

en je knippert met de ogen.

 

Ik droom van een tafel

en je schuift bij om te eten.

 

Ik zeg het woord water

en je spoelt er je mond mee.

 

Ik bedenk iets over liefde

en je glimlacht naar mij.

 

Ik wijs naar een onbeslapen bed

en je onderdrukt een geeuw.

 

Ik roep iets naar de hemel

en je ontplooit je vleugels.

 

Ik neem een foto van je

en je ogen houden de tijd vast.

 

Ik sluip naar je slapend lichaam

en raak gevangen in je ademhaling.

 

Ik lees een boek en op elke bladzijde

vormen de letters telkens weer jouw naam.

 

Ik vertel de dag luidop over jou

en jij verdwijnt stil in de nacht.

 

Ik verstop je in een donker landschap

en je wordt een rivier van licht.

 

Ik kijk op naar de maan

en zij heeft jouw gezicht.

 

 

 © Willem Roggeman / 2013 

 

Willem Roggeman

WILLEM M. ROGGEMAN. Vlaams dichter en kunstcriticus, geboren in Brussel. Werd vooral beïnvloed door de beeldende kunsten en staat hierdoor buiten de heersende literaire stromingen.  Publiceerde dichtbundels, een paar romans, toneel en essays over literatuur en over schilderkunst. Zijn meest recente dichtbundels zijn “Hier wonen de woorden” (2012) en “Notities voor een poëtica van de tijd” (2013). In 2014 verschijnt de bundel “Heidens retabel”.Roggeman is geregeld te gast op internationale poëziefestivals in het buitenland. Hij publiceerde artikelen over beeldende kunst en kunstenaars in onder meer “Kunstbeeld” te Amsterdam en “Kunst en Cultuur” van het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel. Dichtbundels verschenen in vertaling in Bulgarije, Canada, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Ierland, Italië, Macedonië, Polen, Rusland en Servië. Gedichten werden in Argentinië, Estland, Litouwen, Spanje, Verenigde Staten en Zuid-Afrika opgenomen in literaire tijdschriften en bloemlezingen. Gedichten werden ook in het Catalaans gepubliceerd. Componisten hebben muziek geschreven bij zijn gedichten. Kunstschilders hebben zijn verzen in beeld gebracht. Poëzie verscheen zowel in het Nederlands als in andere talen op posters, grammofoonplaten en CD’s. Zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_M._Roggeman

 

Deel:

  • Click to share on Facebook (Opens in new window) Facebook
  • Click to share on X (Opens in new window) X

Like this:

Like Loading...

Lees meer

Willem Roggeman. De ademhaling van de zee →

1e kommentaar op “Willem Roggeman. Twee gedigte (Tijdsbesef; Lichaamstaal)”

  1. Anet says:
    9 December 2013 at 11:31

    Mooi!

    Reply

Lewer kommentaar Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Meeste gelees

  • Joan Hambidge. Kerstyd 2024
  • Resensie: “’n Ander wêreld” (Eunice Basson)
  • Maritha Broschk. tafelgebed
  • Stephan du Toit. Namib
  • Joan Hambidge. The upturn palm

Nuutste bydraes

  • Stephan du Toit. Graaff-Reinet
  • Natasha Harmse. Die weefstoel
  • Margaret Cordier. Wes-kus Desember
  • Sanette Scheepers. Vrykoop
  • Natasha Harmse. As ek na Desember luister

Nuutste kommentaar

  1. Rina Cascione on Nini Bennett. My Octopus Teacher5 December 2025

    'n Allerlieflike gedig oor 'n wonderlike dokumentêr. Dankie Nini! Jy het dit met soveel verbeelding vasgelê.

  2. Johan on Sanette Scheepers. Vrykoop5 December 2025

    Ek hou daarvan en ek verstaan die inhoud.

  3. Ben Nel on Andrea Sieberhagen. Ontsnapping5 December 2025

    Andrea, jy is ‘n rots Baie dankie vir jou bydrae tot die samelewing! Groete Ben

  4. Schalk Botha on Andrea Sieberhagen. Een helder ster4 December 2025

    Dis dalk nie die beste aand om hierdie impakvolle gedig te lees en te bedink nie; veral om uit ‘n…

  5. Marthé McLoud on Johann Lodewyk Marais. Johann de Lange in Sunnyside en Pretoria.3 December 2025

    Ek geniet die artikelreeks oor Johann verskriklik baie. Baie interessant. Dankie daarvoor.

Kategorieë

  • Artikels, essays, e.a.
  • Binneblik
  • Blogs
  • Digstring
  • Gedigte
  • Kompetisies
  • Nuus / Briewe
  • Nuwe Publikasie
  • onderhoude
  • Onderhoude
  • Resensies
  • Stemgrepe
  • Uncategorized
  • Vertalings
  • VWL 50 jaar later
  • Wisselkaarten
©2025 Versindaba | Ontwerp deur Frikkie van Biljon
%d