Daar slaan ʼn klip toe die kar se verkoeler en die masjien moet romp en wiele in die Kaap agterbly. Iewers in Tokai wag dit nou vir ʼn nuwe verkoeler uit Johannesburg. Vlieg gisteraand terug met tasse en trommels wat vir ʼn kar gepak is, nie vir ʼn vliegtuig nie. Ook boeke. Breytenbach se splinternuwe bundel en die nuwe uitgawe van Imagine Africa.
Ek sou graag uitvoerig oor digters en gesprekke wou rapporteer, maar daar is nie nou tyd daarvoor nie. Vir eers opmerkings oor twee hoogtepunte en ʼn paar foto’s:
Ilya Kaminsky, omdat hy op so ʼn verstommende wyse met die Russiese tradisie in gesprek tree. Die persoonlike tragedie van sensuur en die wyse waarop digters daarop reageer. Dis heerlik om na Kaminsky te luister (en dankie vir die transkripsies teen die agterdoek, dit help om te volg). Nou wil mens baie meer van hom lees.
Die gesprek oor hoe die digkuns asemhaal en die etiese moontlikhede van protes. In besonder Breyten Breytenbach se opmerking oor stemme in die tronk en hoe dit mense wat tereggestel gaan word dra, tot by die laaste asem. Asem en lewe. Maar dan ook die punt dat die digkuns eweneens ʼn donker verbeelding kan hê. Asem en die kettings van ʼn samehorigheid wat ander uitsluit. Dis vreemd en wonderlik hoe ʼn gesprek se atmosfeer in oomblikke gat kan omgooi en in onverwagse rigtings kan duiwel.
Daar was vele ander hoogtepunte. Die musiek, wyn, reënwolke en herfs. Ek hoop, ek hoop die fees word ʼn jaarlikse instelling.
Dit was ‘n groot voorreg om deel daarvan te kon wees.
Die Dansende Digtersfees was ‘n betekenisvolle geleentheid vir almal wat die poësie ernstig opneem en hul daarin verlustig. Baie dankie aan al die betrokkenes.
Willem: ek beaam Andries se waardering. Jy maak mooi. So sal die vlammetjies van is-is braambosse van vuur tot in Bekkersdal bring!
Groot dankie, Andries – vir jou indrukke en die skakel!
Dankie hiervoor, Willem de Vries: http://www.dieburger.com/vermaak/2014-05-12-digkuns-voer-die-botoon
Dankie Francis en Maria. Die ding oor die kar is nie so erg nie. Soos Karelsen altyd aan Lielebroer gesê het: “Dis wêreldsgoed.”
Dankie vir hierdie lusmakertjie solank, Andries, so tussen jou rompslomp gesukkel met jou kar deur. Dink net, dalk kom daar ‘n dag wat digters finaal hul vlerkies kry en nie meer van karre afhanklik is nie, wat nog te sê deur sensuur gestuit kan word! Dit sal wonderlik wees. Dan word daar dalk ook ‘n diens soos dial-‘n-digter moontlik en kan mens met die klik van ‘n knoppie ‘n hele dansende digtersfees bestel. Asem en lewe en gat omgooi en onverwagse rigtings in duiwel … Sterkte met die tjor intussen.
Dankie Andries dat jy die na-dink oor hierdie unieke fees open. Wat ‘n ervaring!
Dankie ook aan die Pirogue Kollektief en die mense van Spier.