ons het half in die middel
ons het half in die middel van die vry-
staat met mindere demone gebly my hare in
hoofsaak altyd kort gesny die sandklipmure
was van meer wind as weer
gegroef die meeste dae was dit berchtesgaden partymaal
stalag luft. die pad dorp toe besaai met die geeste
van meerderwaardigheid, sodat dit vreemd was dat my pa my
nooit teen ‘n ander gewaarsku het nie, daardie
draers van rykdom sonder werk plesier sonder gewete
wetenskap sonder siel kennis sonder karakter politiek sonder beginsel
handel sonder moraliteit aanbidding sonder opoffering.
my maats was egter die een soos die
ander barry en francois en dirk en henkie hatting selfs org,
nou al dood. nie een van hulle het geweet watter soort hond ek het nie
todat die airedale ‘n skaap gevang het, en toe was daardie geheimenis ook ontwrig.
dit is moontlik dat hulle ouers hul teen mý gewaarsku het. dink ek,
en kam my hare terug.
© gilbert gibson / 2014

Definitief vat hierdie gedig iets raak – ek voel geroerd!
“…die sandklipmure
was van meer wind as weer…”
Janee, ‘n boeiende gedig.
goeie gedig hierdie, gg. dit resoneer nou alle rigtings in.
Gilbert, hiervan hou ek! Lekker om ‘n nuwe gedig van jou te lees.