GOEDE VRIJDAGHERT
De hoorns en de cornemuze
van Hubertus klonken dof in de dove verte
Blauwe bloemfestoenen zongen over jonge lente:
Ook bomen leken zich botoxloos te verjongen,
groen en roze en geel en jong acquamarijn
van bosviooltjes en sneeuwklokjes
de goede vrijdag inluidend.
Doof bleef Hubertus voor de stille schoonheid.
De spankracht van zijn arm bewoog
de boog ,de pijl bedroog de zwaartekracht
Zo doende droeg het goede vrijdag hert,
een houten kruis in zijn gewei
en ontsnapte in de stille week.
*
CHIANTI CLASSICO
Ik zwem in een golvend Toscane.
In een zee van groene wijn
in gaarden op de deinend blauwe heuvels
vergrijzen lachende olijven het landschap.
Wij groeien juichende druiven, en persen ze in de handpalm uit,
likken gulzig van het bruisend sap en overvloedig wrijven we
dikke groene olie uit olijven tussen half gegroefde stenen .
Tenuta’s polyfoon van sfeer, zingen motetten
met de volle glazen in de hand.
Golvend klassiek Gregoriaans bezingt de unisone afdronk,
artis en thesis maken een mixolydische mystieke drank
een veilige haven van jong gebotteld geluk.
Rode wijn huwt in Pienza knappend brood met schapenkaas,
witte wijn verzacht het stervend konijn
dat zacht gestoofd met mij kopje onder gaat.
Van verre lacht de Renaissance,
Siena en Firenze omhelzen elkaar op afstand.
Stervend in decadente schoonheid van weleer
blaast Chianto Classico de laatste adem uit
Montefiridolfi,13 mei 2016.
[co. Hans Franse/2017]