N.P. van Wyk Louw 50. Benno Barnard

 

Origin Stellenbosch

Er is de Rust en Vrede geheten plaas.

Er is het zwembad,
van de tuin de navel vol wijn
die de ijskoude oceaan
achter de violette bergen
weerkaatst.

Er is het obligate minimale van cicaden,
en soms een flard serenade
voor duif.

Er is de lijst van de deur
om het Hollandse interieur
met van de moeder de vrouw
de psalmen, de naaidoos, de tafelmanieren.

Er is het oneindige blauw
dat mijn pik en mijn ik heeft gekrompen
en nu purper geworden is in mijn glas.

Er is Van Wyk Louw:
‘Kweek ’n slaaplose agterdog
teen alle stelsels wat die spanning
en tragiek van die heelal wil oplos.’

Er is dat doodmenselijke terugverlangen
naar jou.

 

© Benno Barnard (uit: Het tongbotje, Atlas, Amsterdam/Antwerpen, 2006)

Bookmark and Share

2 Kommentare op “N.P. van Wyk Louw 50. Benno Barnard”

  1. Gerard Scharn :

    Een gedicht voor mijn gedichtenschrift.

  2. Bernard Odendaal :

    Ook die drink van ‘n glas wyn geskied nie sonder ironiese spanninge nie – gelukkig mét behoud van die liefde. Mooie gedig. Mooi, soos dié van jou, Gerard, van verlede week. Bedankt!

Los kommentaar

 

*

  •