N.P. van Wyk Louw 50. Alfred Schaffer

 

 

 

 

 

ik had de auto langs de weg geparkeerd

“hoe slaat U en slaat U op my deure”

(“paniese angs”, n.p. van wyk louw)

 

net was ik ingestapt om te vertrekken, eindelijk

na veel gedoe, toen ik vanuit mijn ooghoek

in de achteruitkijkspiegel zag hoe ik kwam aangerend.

of ik kon meerijden, ik moest dezelfde richting op.

in geen velden of wegen herkende ik mij, het late

daglicht schminkte mijn gezicht bloedrood

want het was hartje winter in drieankerbaai.

ik had iets willen zeggen, nu en dan keek ik opzij

en zag mij star het raam uit kijken of verkrampt

achter het stuur, mijn grote witte ogen

op de weg gericht die zich leek uit te strekken

als aanzwellende muziek, de handrem los, de autodeuren

op het kinderslot, die gure snelheid tot ik weer

tot stilstand was gekomen en bleef zitten

waar ik naast mij zat.

 

© Alfred Schaffer, 2020

 

Bookmark and Share

3 Kommentare op “N.P. van Wyk Louw 50. Alfred Schaffer”

  1. Manjifiek, Alfred!

  2. Bernard Odendaal :

    Werklik boeiend. Dankie, Alfred.

  3. Waldemar Gouws :

    Hoe geanimeerd in die gees van die dood. Wonderlik!

Los kommentaar

 

*

  •