Versindaba kompetisie vir vertaalde gedigte (22)
Louis Esterhuizen. Vertaling van Afrikaans in Engels. Vert. deur Bester Meyer.
First light
With first light you open your eyes
and realise: the glass of water on the windowsill
is desire’s depiction
of the interaction between substance and form.
Because as the glass was formed, so the water –
That which is, was, and what was, is hazed.
That’s how it always is. You look through the window,
see the day approaching with own idea
of green in tree and shrub. A sudden
sun-gleam through pane and glass-water
flecks this poem asunder in own spectrum
against the lower part of the wall.
For indeed, the glass remembers the fire.
Not the water.
***
Eerste lig
Met eerste lig maak jy jou oë oop
en besef: die glas water op die vensterbank
is begeerte se uitbeelding
van ʼn samespel tussen vorm en inhoud.
Want soos die glas gevorm is, so die water –
Wat is, was, wat was, verwaas.
So is dit altyd. Jy kyk deur die venster, sien
die dag nader met ʼn eie gedagte
van groen in boom en struik. Opeens
straal die son deur die ruit en die waterglas
vlek hierdie gedig laag teen die muur
in ʼn eie spektrum uiteen.
Die glas onthou immers die vuur.
Nie die water nie.
Bronverwysing:
Esterhuizen, L. 2020. Die gladde stiltes in glas. Pretoria: Protea Boekhuis.