nagdier
god van die leeus
en die vleisvreters
ek dra die donker soos ’n vag
die wind asem onrustig, daar’s niks
meer oor
my verweer is dun
die jagters maak vuur en ek snuif
aan die wit skaduwees
ek soek my geliefde,
ek soek hom bloots
– verdwyn tussen takke
en ritsels vol vrees
ek vlug in my klein duisternis
o nag, waak oor my
maak my die geringste in die bos