Joan Hambidge. Illness as metaphor

 

Illness as metaphor

 

Binnewaarts immer bewus,

soos buitewaarts, van siekte slopend

kenner van die metafoor,

wys jy op al die trope vir ongesteldheid.

In die Cimitière du Montparnasse,

word jou graf druk besoek, dog afsydig gehuldig.

Jou afgetakelde liggaam – sonder toestemming – gefotografeer

deur haar, ‘n vulkaniese geliefde.

Oor jou laaste dae, skryf jou seun, David Rieff,

hoe leukemie, jou lyf oorwin

sonder om daardie wit vlag ooit te hys.

Wat sou jy van die nuwe, onsigbare oorlog maak?

Hierdie virale aanval, dalk ‘n Sarajevo, ‘n Wagtend-op-Godot?

Of ontglip dit alle interpretasies?

Op ouderdom twintig glo

was jy die eerste keer in ‘n sinagoge.

Ongelowig, skepties, afsydig,

behalwe oor die mag van foto’s, die liefde,

politieke hebsug; jy, Susan Rosenblatt, pionier

van vrye spraak en volledig één-saam afgeneem

teen die New Yorkse skyline

voor 9/11 alles finaal sou omkeer.

Wat sou my vanoggend na die lees

van Rainier Maria Rilke inspireer

om oor jou én ongesteldheid te skryf?

Dalk dat engele nooit sonder

demone kan regeer?

 

© Joan Hambidge, 2021

 

Bookmark and Share

Comments are closed.