Nini Bennett. Hiraeth

 

Hiraeth

 

In die kánon van drome

is daar baie kamers.

Daardie huis met die kreosoot

in die dakkappe, die balke óóp,

die geheim van geitjies

en krakende duisternis;

pensioendag loop sy

kraanvoëltreë

deur haar tuin, doop steggies

in hormoonpoeier, droom

van nagwater in die Klein-Karoo;

maar ‘n leibeurt

raak eensaam, die verloopte rugkant

van ‘n sterrekyker.

Januarie roep bloedmaan,

roep wolwe en onrus,

die lig is te skerp

as die tuinslang fluister, kantelkop

onder ‘n klip bly sis.

Sy droom van daardie huis

met die blackout-gordyn,

die naamlose voetstappe

oor die gruis

want toentertyd se straatlampe

brand soos geeste teen die dyns.

In die kánon van drome trek sy terug

na daardie kamer, die krimpende

duisternis,

die versigtige gesigte

 

gebare in wit

 

vir een wat verwerping

vrees soos dae in kwarantyn.

 

© Nini Bennet, 2021

 

Bookmark and Share

Comments are closed.