Willem M. Roggeman. Stenen tijdperk

 

STENEN TIJDPERK

Voor Hella S. Haasse

 

De tijd had hem uiteindelijk ingehaald.

De monsters in de tuinen van Bomarzo

gunden hem slechts een versteende blik.

En met een lange nasleep van gedachten

zocht hij de vergeten weg naar het noorden.

 

Hij die heilige spreuken in wijwater stak

bleef voortaan toch ononderbroken kijken

naar de bevlogen klokkentorens van Beiëren.

 

In het gekke kasteel van Neuschwanstein

werd hij teruggebracht tot een schaduw,

onhoorbaar stilstaand achter een vitrage,

in verrukking kijkend naar de woonkamer

met taferelen en de zwaan van Lohengrin.

 

Zijn hond dacht aan Wolfram von Eschenbach.

Meteen verschenen ridders van Koning Arthur

en daar was natuurlijk Parsifal en zijn eigen lier.

 

Richard Wagner bracht hen allen samen.

En in een geestdriftige bui riep hij uit:

Laat ons nu zalig zwemmen in de Rijn,

naar de overzijde met die wonderlijke tuin

die door afgedankte goden al lang geleden

toch maar alleen voor ons werd ontworpen.

 

© Willem M. Roggeman, 2021

 

Bookmark and Share

Comments are closed.