Ronel de Goede. Don Fausto neem afskeid

 

Don Fausto neem afskeid

 

24 Junie 2012

 

jy’t my uitoorlê Ou Grote

ek sou eers oor twee jaar aftree

maar jy het my voorgespring

en ons bondgenootskap verbreek

’n lang pad het ons saamgestap

(dit vul my met heimwee)

vandat ons op Pinta ontmoet het

 

ons het mekaar verstaan

sonder veel gepraat by die watergat

anders as daai flambojante Diego

het jy geen nasaat al was daar vele kanse

hulle sê jy is die raarste wese op aarde

(die eensaamste die afgematste)

die enigste van sy soort

 

jy’t al drinkplek se kant toe gemik

toe ek vanoggend by jou aankom

ons het nog altyd na mekaar omgesien

moes tog wis dit sou gebeur

die een of ander tyd

(vervloekte mensdom)

ek was verdrietig verslae

 

dis die vleisvreters se skuld

die matrose walvisjagters prisoniers

dié wat die balhorige bokke ingevoer het

en Charles wat meegedoen en opgeskryf

en glo vir Harriet ontvoer het

(vreet roof seëvier)

ons almal is skuldig Jorge

 

ek hoor hulle gaan jou nou opstop

met jou oumensnek boontoe uitgestrek

soos wanneer jy my aankyk etenstye

onder die afdak van jou karapaks uit

as jy met mening weglê aan wat ek aandra

(ek sal die hek langsaam moet toetrek)

nie soos jou laaglê vanmôre nie

 

net jou naam

El Solitario Jorge my ou maat

en ek bly oor

by jou kampie

op Santa Cruz-eiland

(met uitwissing as nabaat)

eenling is die mens gebore

 

©Ronel de Goede, 2021

 

Bookmark and Share

Comments are closed.