Kobus Kotze. Jou ma se huis

 

Jou ma se huis

 

Voëls fladder in jou ma se huis

vandag vroegoggend ver

sal ons afstap soontoe dan

skuins die heuwel af om die voetpad te vermy

die ruite sal dik wit gewasem soos die oë van plaasuile

dood in die winter deur die ander seuns geskiet wees

 

hoekom en hoe dan vandag het ons die spasies tussen ons

binnemondse bewegings in ‘n ander tyd vasgesluit

met ‘n wetenskapfiktiewe taal wat soos asem in en uit

ons liggame vloei terwyl ons afstap na jou ma

se huis met die ruite totaal soos ‘n

noordelike halfrond huis toegeglets

 

soos dooies in ‘n oerritueel reis ons vandag vroegoggend met die

plaasheuwel langs na ‘n onbekende droom

amper weer soos daardie keer wat ons gans chemies bedwelm verlore

geraak het in die winterson buite jou pa se huis

 

sal ek dryf vandag weer in by jou ma se huis

In en na die kleiner ondergrondse kamer sonder ruite

volhelder met blougrys lig binne gaan

 

met die kelderlig natuurlik soos jou lyf se lyne

sal ek na bo gaan en op die houtvloer loop lê

in jou ma se huis

en my asem self dik soos die ruite maak

 

soos die oo van dooie uile wat onthou van winter in ‘n kouer land

en die voëls sal infladder by jou ma se huis en dan

sal ek dalk oopmaak en binne jou immerwit kwesbare ganskeel

my asem inblaas soos kinders met rypwit plaashuisruite doen.

 

© Kobus Kotze, 2022

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*