Tarzan the Ape Man in die laerskoolsaal
Saterdagaand, 20c en ‘n papierkoppie
OROS later en Johnny Weissmuller,
in ‘n tierveldeurtrekker, sketter sy kreet
vol van diefalarm, bietjie jodel,
bietjie paringsroep terwyl hy
soos ‘n trapeesarties aan ‘n bobbejaantou
deur ‘n naamlose Afrika-oerwoud swaai.
Sy Jane ̶ femme (selde) fatale ̶ is deur boewe
opgesluit in ‘n wildvanghok en gil iewers
in die verte. Dewald fluister “Fok, hy’s gebou
om te hou!” in my oor en ek knik stom
“Ja!” nét voor die swart-en-wit
filmprojeksie skielik bruin begin borrel
op die doek, die klankbaan gedoof word
met ʼn “hoe-ooôp…” en die aapman
se bisepsbiltonge, LEGO-blokkiesmaag
en boomstompbene saam met Dewald
se BRUT-en-sweetlyfwalm in die pikdonker
in my geestesoog begin projekteer.
© Franco Colin, 2023