Joan Hambidge. Roland Barthes:  “Empire of Signs / L’Empire des Signes”

 

I

Barthes se Empire of Signs verskyn in 1982. Oorspronklik in 1970 as L’Empire des Signes.

 

In ‘n afdeling “Center-City, Empty Center” skryf hy oor die afwesigheid van straatnommers. Barthes wys daarop dat ‘n stad sonder ‘n sentrum ongemak veroorsaak. Die sentrum is dit waarna ons terugkeer. Tokio is ‘n paradoks: daar is ‘n sentrum, maar dit is leeg. Huurmotors vermy dit en ry óm die sentrum.

In ‘n “perpetual detour”.

“In this manner,” skryf hy op bladsy 32,” we are told, the system of the imaginary is spread circularly, by detours and returns the length of an empty subject.”

Wat is hierdie boek? ‘n Reisgids? ‘n Semiologiese handboek? ‘n Meditasie?

‘n Boek wat die geheimenisse en verskillende kodes van Japan verduidelik. Op ‘n reis deur Japan was dit ‘n handige gids. Toe ek verdwaal in Tokio, neem ‘n man my terug na die hotel wat die vreemdeling nooit sou gevind het nie.

—————————————————————————————————————————————

Die liefde met haar

‘n Mount Fuji hoog met sneeu

koud, bitter ysig

maar binne waar niemand sien

‘n sluimerende vulkaan

 

*

 

haal die sinkansen

oor die ver Japan vreemd

ek wis bepaald nie

hoe alles sou duur en duur

in ‘n reis andersoortig

*

van Nagasaki

tot Kyoto, Osaka

Hiroshima, Tokio –

klink poësie alreeds op

in hierdie vreemde name

 

Uit Ruggespraak hierdie verse en in Meditasies word daar eweneens besin oor Japan.

 

 

https://lareviewofbooks.org/article/ways-seeing-japan-roland-barthess-tokyo-50-years-later/

Besoek 24 September 2024

 

II

Barthes wys op die voortdurende verandering in Japan: niksheid teenoor die uitbundige of uitwaaierende kode. Die reisiger word ingeneem (eintlik ingesluk) in ‘n nuwe dialektiek van taal.

As linguis lees hy alles in terme van semantiese groeperinge.

Die tipologie van tekens (“Millions of Bodies”).

Ons sien dit ook in die afdeling “Packages”: die netjies toegedraaide geskenk. Waar die manier wat dit gedoen is, meer beteken as die geskenk. Binne-in ‘n onbenullige iets.

Die spel pachinko is ‘n eensame en kollektiewe spel. “Pachinko” ‘n balspel. Barthes wys hoe dit verskil van Westerse speletjies. Iets tussen pinball en ‘n slotmasjien.

“Skill and luck.”

https://www.wikihow.com/Play-Pachinko  Besoek 24 September 2024

 

Dieselfde geld die digkuns. Gelukskoot en tegniek. Tegniek en gelukskote.

 

III

Barthes maak van Japan sy eie sisteem.

26 fragmente waarin hy sy utopia vir ons beskryf: “where artifice reigns. Forms are emptied of meaning, and all is surface”, skryf Jonathan Culler in Barthes op bladsy 105.

In ‘n periode waar sy intellektuele tydgenote Mao Tse-Tung en die Sjinese kulturele rewolusie gepromoveer het, idealiseer hy Japan. “Whatever its reality, Japan put Barthes ‘en situation d’écriture’ (in a writing situation)”.  (‘n Transgressie in daardie tyd; vandag kyk ons anders hierna.)

Kos, teater, gesigte, ooglede, haiku, skryf geplaas teenoor skilder, adresboeke, chopsticks, Japanese teenoor Franse woorde:

Fatigué : tsukareta

(Empire of signs: 37)

Elke ontdekking hier is intens en fragiel.

Dit kan net “recovered” word deur herinnering en die spore wat dit in jou gelaat het.

Barthes verbeeld vir ons hier die grammatika van reis.

Alles gebeur en vind vir hom deur die skryfproses plaas, bely hy in Le Grain de la voix op bladsy 245.

Die grein van die stem.

En so moet ons dan kyk na die ander “empire of signs” te wete Stellenbosch:

http://joanhambidge.blogspot.com/2024/09/rubriek-joan-hambidge-wilgenhof-en-die.html

Besoek 23 September 2024

Joan Hambidge

24 September 2024

 

Bronne:

 

Barthes, Roland. 1970/1982. Empire of Signs. New York: Hill and Wang. Vertaal deur Richard Howard.

–  Le Grain se la voix: Entretiens 1962 – 1980. Parys: Seuil.

Culler, Jonathan.     1983. Roland Barthes. Londen: Fontana.

Hambidge, Joan. 2002. Ruggespraak. Pretoria: Protea.

–  Meditasies. Kaapstad: Human & Rousseau.

 

 

Endnote:

 

http://joanhambidge.blogspot.com/2024/09/rubriek-joan-hambidge-wilgenhof-en-die.html

Besoek 23 September 2024