Aneurysma
1
Fietsend door de herfst,
op weg naar een zieken-
huiscontrole,
straks weet ik hoe het
gesteld is met mijn
aangetaste vaten
hoe ik kijken moet
naar het vallen
van de bladeren
2
Ik moet een beetje aardig
zijn voor (de zwakke plek
in) mijn buikaorta,
het afgelopen decennium
verwijdt ie zich zodanig
dat ik over een jaar
de gevarenzone
nader,
hopelijk houdt ie zich
aan de statistieken
over het knappen
van een slagader
3
Wordt het een vaatprothese
of een kunstmatig bloedvat,
wie zal het zeggen,
ik ben niet aan mijn proef-
stuk toe:
mijn borstbeen wordt bij
elkaar gehouden door
staaldraden
mijn rechter sleutelbeen
is gestabiliseerd met
een stalen plaatje
wie mijn prostaat zoekt
zal ‘m niet vinden
en mijn enkel
zit vol artrose,
terwijl ik dit versje
al fietsmijmerend
schrijf
kan ik alleen maar
bidden dat het geluk
aan mijn zijde blijft
Miel Vanstreels
12 Denk aan je Grootse Schepper in de dagen van je jeugd,+ voordat de ellendige* dagen komen+ en de jaren aanbreken waarin je zegt: ‘Ik geniet er niet meer van.’ 2 Voordat de zon en het licht en de maan en de sterren duister worden+ en de wolken terugkeren na* de stortregen. 3 Op de dag dat de bewakers van het huis gaan trillen, de sterke mannen gebogen lopen, de maalsters ermee ophouden omdat er maar weinig over zijn en de vrouwen die door de vensters kijken het donker vinden.+ 4 Als de deuren naar de straat zijn gesloten, het geluid van de molen zwak wordt, je al opstaat bij het geluid van een vogel en alle dochters van het lied vaag gaan klinken.+ 5 Je bent bang voor hoogten en vindt het gevaarlijk op straat. De amandelboom bloeit,+ de sprinkhaan sleept zich voort en de kapperbes barst open, want de mens is op weg naar zijn blijvende woning+ en op straat lopen ze te rouwen.+ 6 Voordat het zilveren koord wordt verwijderd, de gouden schaal wordt verbrijzeld, de kruik bij de bron wordt gebroken en het scheprad voor de waterput wordt verbrijzeld. 7 Dan keert het stof terug naar de aarde,+ net zoals het was, en de geest* keert terug naar de ware God, die hem gegeven heeft.+
Sterkte Miel
Dank je Alf
Huis
(voor Miel)
Het dak glimt als een kaal hoofd,
bij nacht kraken balken als leden.
De schoorsteen heeft te weinig trek,
het uurwerk tobt, tik-tok, klopt-klopt.
Traag tilt het valgordijn zijn wenkbrauwen,
donker wacht de gang, handen gevouwen.
Mooi Jakes, dank je!