Bernard Odendaal. Musikale oomblik

 

Musikale oomblik

“lyfseer bewoë” – T.T. Cloete

 

Met die geheue

kan ek maar vergeet;

my lyf het diep geteue,

bly genoeglik seer weet

 

van roerende eb en vloed,

van wellende verreikende verlange

wat uitsliert deur borskas, oogbal, hand en voet –

toon tot kroon behaebevange.

 

Hoe ’t die stuk geheet?

Was daar viole, fluite – dalk ’n klarinet?

Wat ’n mens welsalig weet

is hoe áls gehunker het.

 

Die vlugge melodie tot niet,

bly die versugting ongeblus.

Die mooiste musiek

is lewende gemis.

 

© Bernard Odendaal, 2026