Skildery deur die digter
Vryheid van die duif en perd
vir Wyk
Het met potlood, kwas en olieverf
probeer om jou jeug-herinneringe
van júlle plaas se flikkerwerf
in my penseelkuns verfkringe
en kwasstrepe te illustreer
om daaruit meer te leer
van perde, duiwe, afskraapsels en gruis
driehoeke, sirkels en spies en kruis.
Kan ek met die paletmes die gestaltes hier behou
uitgesny en neergeplak uit jou onthou:
om deur ‘n gedagte, vorm of lyf
uit die woorde van jou boek
(die pronkperd, die wit duif?)
op die wit seilvlakte van my doek
te wys, helder in al my geskilder
wie is van nature slimmer, beter, wilder?
Verdwaas het ek ‘n ander kop en lyf
in die perd se ferm skedelkas gewaar:
‘n sagte kurwe: ‘n perfekte duif!
Fluister sy dalk roekoe-koe intiem
vry ontvlugtings woorde daar
wat die hings laat trippel, skuif
teen die grendel en die halterriem?
Of skuil Raka dalk in die Slabbert-stal:
maak dié indringer hom so wild en mal?
Is hy in hom ingevleg, gerank
‘n wortel in die spierkneukels
se donker bank,
en as hy wil ruk-en-pluk en vlug
uit die stal wat hom kniehalter-bind
loop Raka altyd saam
soos ‘n ( nag) merrie met ‘n bang kind.
Dan vloei uit jou studieboeke
nog meer vryheid belettings of soeke:
Romeine, Cortes en die Asteke,
Montezuma stede, bloedig vir weke
heidene, kruisiginge, en selfs ‘n hoenderhok
wat offerandes bied om van te kies:
jong harte bloedig op die altaarblok:
Abel geoffer, Abraham se mes presies
by die ram se keel en op die Skedelkop
word die finale offergawe nie gestop
nie: ‘n kruis, driehoek en ‘n kring
wat die sakrale duif van vrede bring.
Jóu duiwe vlieg steeds jonk en ongetemd, maar jy
sien Bêrend bring Slabbert t’rug na sy stal:
gebonde, nie gebreek nie: sterk en vry,
en dan die grendelslot wat val:
Raka se verleiding is vermy en klaar
as die hart ‘n nuwe klop gewaar:
vryheid is nie net die wye hemelblou
of land wat ruim tot by die einder strek
nie: dit leef waar vleuel of spier hul vrees vertrou—
‘n duif wat los opstyg, ‘n stuurstang in ‘n perd se bek.
Is daar nou ‘n ander boodskap wat hy hoor
wat hom rustiger laat snork en snuif
of evokeer die wilde stem van Raka of die duif
nog steeds in elke perd se oor?
© Meyer van Rensburg, 2026