Ek het die laaste tyd ‘n hele paar bloginskrywings aan die Brasiliaanse digters Carlos Drummond de Andrade en Manuel Bandeira gewei. Ek wens ek kon ook vertalings van meer onlangse Brasiliaanse digters in die hande kry, maar dit is nie so maklik nie. Ek weet nie wie daardie land se belangrikste hedendaagse digters is nie, en wie van hulle se werk al (in Engels) vertaal is nie. Dit is ‘n groot en dinamiese land, en Portugees is ‘n wêreldtaal, so daar moet seker interessante dinge in hulle digkuns gebeur?
Daar is darem, indien jy belangstel om verder te lees, goeie versamelings van De Andrade en Bandeira se gedigte in Engels beskikbaar. Twee voorbeelde: Carlos Drummond de Andrade, The Minus Sign: Selected Poems, Black Swan Books, 1980 en Manuel Bandeira, This Earth, That Sky, University of California Press, 1989. Dan is daar ook Elizabeth Bishop se belangrike An Anthology of Twentieth Century Brazilian Poetry, wat al in 1972 by Wesleyan University Press verskyn het. En moenie van Uys Krige vergeet nie: Sy Brasilië Sing het in 1990 by Perskor verskyn, en al is dit nie meer in druk nie behoort jy dit darem in ‘n biblioteek iewers te kan opspoor. Miskien bundel iemand een of ander tyd Krige se versamelde vertalings? Hier is nog een van sy vertalings van ‘n pragtige vers van Manuel Bandeira:
Oomblik in ‘n Kafee – deur Manuel Bandeira
Toe die begrafnisstoet verbygaan,
het die mans, wat hulle in die kafee bevind,
meganies hul hoede afgehaal.
Ingedagte het hulle die gestorwene gegroet.
Hulle was almal ingestem op die lewe,
het opgegaan in die lewe,
vol vertroue in die lewe.
Tog het een sy hoof ontbloot met ‘n trae breë gebaar.
Lank het hy na die kis bly kyk.
Dié man wis dat die lewe ‘n driftige gewoel is,
sonder finaliteit,
dat die lewe verraad is
en hy het die stof gegroet wat verbygaan,
bevry vir altyd van ‘n uitgedoofde siel.