“Poësie is verbittering,
hemelse heuning wat vloei
uit ‘n onsigbare heuningkoek
vervaardig in die siel.”
Federico García Lorca
Vir JdL
Hoe ironies
dat sy wat dink
nes Federico García Lorca
dat poësie hemelse heuning is,
spruitend uit ‘n onsigbare heuningkoek
allergies is vir stiltes.
Dat om buite woorde
of sonder woorde te wees
(met jou hoed in jou hand,
kom jy regdeur die land-
skap van ‘n gedig)
haar van jongs af steur?
Om die gedagte van afskeid,
die omtes van die hart,
die geweld-van-stilte
woordoordadig te verken
en in die tuin van Emily D.
in Amherst, Mass. ‘n klipgooi
van Sylvia P. se Smith College,
dáárdie zoemende by te hoor:
die aandagstreep in ‘n vers
sinkroniseer met die hartslag
van die digter verslaaf
aan swart bytjies op papier
al om die wit en apostroof.
© Joan Hambidge / 2013